V5 gaat het land uit!

In de week van 12 april was het weer zover: alle V5 leerlingen en hun begeleidende docenten vertrokken naar het buitenland. Drie groepen bezochten in het kader van Comenius, ons jaarlijks internationaal uitwisselingsproject voor scholen, leerlingen van scholen in Noorwegen, Italië en Sicilië en verbleven daar in gastgezinnen. Een groep nam deel aan een cultuurreis naar Athene.

Door de vulkaanuitbarsting op IJsland, verliep deze uitwisseling anders dan andere jaren. Alle leerlingen en docenten kwamen verspreid over Europa vast te zitten en  moesten met alternatief vervoer (bus, boot, trein, auto en vliegtuig) terug naar Nederland zien te komen. Hieronder zijn hun reisverslagen te lezen.

Campobasso, Italië

Campobasso is een stad met 50.000 inwoners ten zuidoosten van Rome. Het ligt op 880 m hoogte vlakbij zee. De omgeving is rijk aan archeologische bezienswaardigheden. De school waar we naartoe gaan is het Liceo Scientifico Statale “Mario Pagano”. Een school met 800 leerlingen in de leeftijd van 12 tot 18 jaar. De leerlingen verblijven bij een Italiaans gezin en bezoeken ook een aantal bezienswaardigheden.

Zaterdag, 10 april, zondag 11 april 2010
Goedemorgen Hollanders. Dit is het eerste bericht uit een serie van de Campobasso-gangers. Aangezien jullie Nederland allemaal wel kennen, zal ik Schiphol skippen en beginnen met vertellen bij de aankomst in Rome.
Na een uitermate voorspoedige vliegreis kwamen wij aan op het Da Vinci vliegveld in Rome. De vlucht kwam vanzelfsprekend uit Holland, dus werden wij besnuffeld door drugshonden. De baggage was er direct en we vonden al evensnel de Italiaanse equivalent van mevrouw Lamers (ze geeft Engels les, maar ze bakt er qua uitspraak erg weinig van). De Italianen hadden voor ons (men prijst ze niet voor niets om hun vooruitziende blik) een bus gehuurd. Een echte 30-persoonsbus, dus niet zo’n laf minigeval. Deze bus was uiteraard niet voor niets zo groot; de busreis duurde zo’n drie uur. Door prachtig landschap weliswaar.
Fijne busreis, met onderweg een heerlijke cappucino bij een benzinestation. Om eerlijk te zijn (sorry mam) de lekkerste cappucino die ik ooit heb gehad. Bij aankomst in Campobasso werden we warm onthaald door onze twins. Geen ouders, en ook geen familie. Dat scheelde ons dus een hoop plechtigheden waar niemand op zit te wachten. Hier scheidden de wegen van de groep marihuanakaaskoppen, dus zal ik verdergaan met mijn eigen belevingen. (Ik ben Jelle overigens, hallo.)
Mijn twin heet Giangiacomo de Vincenzo. Hij is gek als een deur en ijdel als de pest, maar ook aardig en grappig. Hij kent iedereen. Zijn familie is uitgebreider dan die van Adam en Eva, en hij stelt mij, conform de ongeschreven wetten hier, aan iedereen voor. De twee zoenen incluis inderdaad. We aten pizza, met zijn vader, zijn ouders zijn gescheiden. Ik weet niet of dit etentje afgesproken was, of dat we ze inderdaad toevallig tegenkwamen op straat, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Alles gaat hier wat rustiger dan bij ons in Nederland.
Na een avond met veel playstation en gelul over waarom ik de naam van voetbalclub Internazionale niet had moeten uitspreken (je had gelijk pa, veel gesprekken gaan over voetbal), gingen we naar de discooo. Onopvallend gelegen tussen fabrieksgebouwen op een industrieterrein, nergens aangegeven maar enorm druk. Hier kwamen ook een aantal Nederlanders met hun twins. Om 4 uur werd ’t wel weer eens tijd om naar huis te gaan.

Wist je dat:

• Chiel alleen door vrouwen gefouilleerd wil worden?
• Sophie last heeft van een opgeblazen gevoel?
• Chiels twin (gewoon een jongen!) witte hotpants draagt?
• Bram na een Duitse Warsteiner begint te dansen?
• Italianen altijd met minstens 2 keer de maximum snelheid rijden?
• Je bij Italiaans tafelvoetbal altijd een helm op moet doen?
• Jos niet gek is, maar gewoon geen scheikunde heeft?
• In tegenstelling tot wat sommige Italianen zeggen de maffia wel bestaat, maar de politie niet? Gordels zijn derhalve onnodig en ook de snelheidslimieten kunnen met een korrel zout genomen worden.
• Het uitzicht hier prachtig is, en wij nu stoppen met wist-je-datjes verzinnen? 

Zondag, 11 april 2010
Dag lieve hollandse mensjes. Zondag waren we voor het eerst alleen met onze familie en wel voor een halve dag. Gelukkig leven Italianen niet als kluizenaars dus hebben de meesten met elkaar gegeten. Het afspreken was nogal wat, want italiano’s kunnen echt niet plannen. Op een ‘ongeplande tijd’ zijn we een stuk door Campobasso gelopen door 100 steegjes naar een restaurant dat op het eerste gezicht veel te klein leek voor onze groep. Er bleek echter een grot van jewelste te zijn onder dat restaurant en daar hebben we heerlijk gegeten. Persoonlijk had ik weinig honger omdat ik (samen met Jelle) net een 6-gangen lunch achter de rug had, of achter de kiezen natuurlijk. Iedereen wordt trouwens volgestopt met voedsel; de Italiano’s zijn gastvrij voor het leven en vragen om de drie minuten of je wat nodig hebt. Na het eten is er een poging gedaan tot een kroeg in gaan, maar we zijn in Italia dus daar is niet zo heel erg veel van gekomen.

Wist je dat:

• Jelle van vrouwenworstelen houdt?
• Er een ravijn in Jos’ badkamer zit?
• Erin 8 badkamers heeft?
• Ik de helft van de wist je datjes van gisteren opeis, omdat ze voor een gedeelte uit mijn hoofd kwamen? 

Maandag, 12 april 2010

We waren er al voor gewaarschuwd door de leerlingen en leraren van vorig jaar, maar toch was het weer een enorme schok: de enorme hoeveelheden eten die de Italianen ons voorschotelen. Een mierzoet ontbijt gevolgd door een zevengangen lunch en daarna een uitgebreid diner is geen uitzondering. Gelukkig hebben we allemaal het belangrijkste woord voor deze reis goed in onze oren geknoopt: accepteren!

Vandaag was onze eerste echte schooldag. We hebben kennisgemaakt het het Liceo Pagano, de leerlingen en hun 24 leraren. De school is een stuk kleiner dan het Ulenhof, maar wel veel mooier. Het gebouw is eeuwen oud. De gangen en kamers voor de leraren zijn goed onderhouden, maar dat kan niet gezegd worden van de lokalen. Wat dat betreft zitten we aan de Bizetlaan nog niet zo verkeerd. Na een korte rondleiding door de school (waar we kenismaakten met een kleine dikke goochelaar en zijn zeer chamante assistente) werd er een korte geschiedenisles bijgewoond. Hierna is er een begin gemaakt met het project van deze week: oude en moderne spelen. De Nederlandse en Italiaanse leerlingen gaan op zoek naar verdwenen (kinder)spelen, leren deze aan elkaar en houden op woensdagmiddag op het strand een heuse competitie (interland Nederland-Italie). Dinsdag staat de excursie naar Pompeii op het programma (als we dan nog kunnen lopen met al die pasta's en wijn).

Dinsdag 13 april 2010
Zoals we al gewend waren regende het ook dinsdagmorgen behoorlijk. We stonden met z’n allen om half 7 te verkleumen voor de school, waar we door een bus opgewacht werden om naar Napels en Pompeii te gaan. Als eerste gingen we naar Napels toe, waar we naar een enorm interessant wetenschapsmuseum gingen. De gemiddelde leeftijd in het museum was tien jaar, waar wij ons dus helemaal thuis voelden. Al snel bleek dat de Italianen nogal achterlopen met hun natuurkundige ontwikkeling. Ze waren helemaal onder de indruk van simpele proefjes die wij ook met onze practicums uitvoeren.
Waarempel, toen we buiten kwamen lachte de zon ons toe. Die hadden we de hele week nog niet gezien! Iedereen pakte enthousiast zijn zonnebril en de stemming werd gelijk een stuk vrolijker. We gingen samen naar het restaurant waar we ons goed moesten gedragen. We kregen lekkere brusquetta met tomaat. Daarna kregen we allemaal een pizza margarita, dat was een grote verrassing want pizza hadden we de hele week nog niet gezien! Natuurlijk was het de verjaardag van Lieke en daar hadden de kok iets speciaals voor gemaakt. Het werd donker in het restaurant en iedereen ging staan, daar kwam de kok met een ijstaartje en lekker fruit met kaarsjes erop. Helaas moesten we gaan dus Lieke heeft het taartje in een minuut naar binnen geschrokt en kreeg vervolgens bijna hersenbevriezing. Na het eten gingen we naar het prachtige Pompeii, waar we weer hele interesante dingen van een super goede Engelssprekende gids. We zagen heel veel mooie oude gebouwen. Het weer sloeg in een keer weer om en daar liepen we weer met z’n allen met onze vrolijke parapluen. Aan het eind van de dag hebben we nog even gezellig een ijsje gegeten en daarna gingen we weer de bus in terug naar huis. 's Avonds hadden de Italianen een feestje voor Lieke georganiseerd waarbij de hond van Enrica zo gek werd en in de kamer poepte. Iedereen verdrong zich naar het raam want de lucht was niet te harden. Lieke kreeg een prachtige taart met haar naam erop, die we met z’n allen op hebben gegeten. Het werd nog een leuke avond met veel bier (ahum), wat we ze in Nederland nog wel zullen voor doen. Helaas moest Lieke dit feestje wel als eerste verlaten.

Wist je dat:

• De bus al weg was terwijl Hilde nog moest komen. 
• De honden van het schoolhoofd hier gewoon door school lopen.
• De Italianen zich bijna niet douchen. 
• Het niet lekker is om drie mozzarella bollen acher elkaar naar binnen te werken. 
• Het Engels van de Italianen nogal beperkt is. (Vooral one-liners als ‘Are you tired?’, Have you hungry?’, Are you angry?’ of ‘ Are you cold?’ gebruiken ze veel)
• Je jezelf hier vast eet in de pizza.

Woensdag, 14 april 2010

Onze dag begon om 6:15 uur en na een snel ontbijt (met bueno bambini's) vertrok de bus richting school. Na verschillende keren overgestapt te zijn arriveerden wij bij school, natuurlijk was iedereen te laat. Omdat de bus van dinsdag te klein was moesten we vandaag met een extra grote bus (80 ) naar de zonnige badplaats Termoli. Helaas is Termoli buiten het zomerseizoen volledig uitgestorven, het leek wel alsof wij in een horrorfilm waren beland. De slecht engelssprekende gids hielp ook niet veel. Gelukkig brak de zon al snel door en verbeterde ons humeur ogenblikkelijk. Na wederom een uitgebreide lunch, hebben we een speurtocht gemaakt op zoek naar een ingang van het strand. In Termoli is het grootste deel van het strand privebezit. Hoewel de buitentemperatuur niet boven de 20 graden steeg en het water nog kouder was waagden held Jos en held Jelle zich in het water. Onderkoeld en wel voegden zij zich bij de rest van de groep die een interland Nederland – Italie speelde op het strand. In diverse ouditaliaanse spelen zoals zaklopen, touwtrekken en vlaggetje veroveren werd gestreden. Uiteraard wonnen de Nederlanders glansrijk. Die avond werd er zoals elke avond feest gevierd in Mamas.

Wist je dat: 

• Hildes haar glimt van het vet
• Termoli stinkt naar vis 
• Het zeewater toch wel erg koud was
• Italianen niet kunnen touwtrekken 
• Jos van cocktails houdt 
• Marvin en Erin niet kunnen poepen 
• Attamottamotta! 

Donderdag 15 april 2010
Ciaoo! Vanochtend begon de dag alweer vroeg. Opstaan, douchen en hopen dat je dan nog tijd over hebt om wat te eten. We werden weer om 8.20 uur op school verwacht, om vervolgens de universiteit van Campobasso te gaan bezoeken. Dat was natuurlijk zeer interessant, want wij hebben altijd al willen weten hoe zo'n bibliotheek er van binnen uitziet en hoe dat allemaal werkt, met boeken zoeken en zo. Reuze handig om te weten! Ook kregen we nog een presentatie over de Italiaanse literatuur. Dit Engels was zo hoogwaardig, dat zelfs meneer Hubbers er (een beetje) moeite mee had: laat staan dat de Italianen het konden volgen. Een groot pluspunt van vandaag was dat het zonnetje scheen! We hebben heerlijk buiten gezeten met een ijsje in onze hand (ook leuk om te weten: het ijs hier is zo?n honderd keer beter dan bij de Friul. Chocola smaakt ook nog echt naar chocola!). Ook hebben we op deze dag natuurlijk weer een pizza naar binnen gewerkt: nummer zes. Vervolgens liepen we weer terug naar school, om moderne games te gaan spelen. We gaan klootzakken (een kaartspel), en voetballen. Natuurlijk gaan we dit winnen! Vandaag is trouwens de laatste dag, dus hebben we vanavond onze farewell party. Wat een beetje jammer is, is dat er voor zover wij weten nauwelijks mensen wat hebben meegenomen (behalve poffertjes van Immy, poffertjes van Lieke en een rookworst van Hilde). Het wordt dus een enorm diner.

Wist je dat:

• Jos' ego maar blijft groeien? Maar wat wil je ook, met al die leuke Italiaantjes die je op de voet volgen
• Bram enorm populair is hier?
• Dat alleen maar is door die extra centimetertjes? 
• Hij Broem wordt genoemd? 
• Dat Jos op zo'n manier op de foto staat, dat hij volgens de Italiaan van Hilde op een doodgetrapt konijn lijkt?
  De italianen Chiels naam nog steeds niet kunnen uitspreken? 
• Er al twee mensen tegen een lantaarnpaal zijn gelopen?
• Lieke nog een vergeten cadeau heeft gekregen ( by the way: dat is dus twee dagen na dato)
• Erin een aanzoek heeft gekregen van Jos' twin? 
• Immy het weer goed heeft gemaakt met haar twin?
• Iedereen jaloers is op Liesbeth omdat haar twin zo'n schatje is?
  
  

Palermo, Italië



Palermo is de hoofdstad van Sicilië en telt bijna een miljoen inwoners. We hebben al 20 jaar contact met het Liceo Classico Statale Victorio Emanuel II, een school in het centrum van Palermo.
In Palermo ontmoeten we leerlingen uit meerdere Europese landen tijdens de projectweek. De leerlingen verblijven bij een Italiaans gezin en bezoeken ook een aantal bezienswaardigheden.

Zondag, 11 april 2010
8.45, ik rijd samen met mijn vader de Bizetlaan op. De eerste mensen staan al te wachten. Vandaag is de dag dat we naar Palermo gaan. Na een tijdje komt Sjoerd en tot onze verbazing heeft hij zijn vinger gesneden met een scheermesje. Meestal krijg je sneetjes in je gezicht, maar hij presteert het om zichzelf in de vingers te snijden. Na het goed te hebben verbonden zijn we klaar om te gaan. Op de weg naar Duitsland, miste mijn vader de afslag die we moesten hebben richting ons vliegveld, waardoor we moesten omrijden via Zevenaar. Toen we op het vliegveld waren aangekomen, hebben we ons ingecheckt en vervolgens zijn we direct door de douane gegaan. Ik was vergeten mijn riem af te doen waardoor ik de gelukkige persoon werd die moest worden gefouilleerd. Na de douane hebben we nog wat gegeten en in de ballenbak gespeeld. Sjoerd, Joris en ik hebben ons daar zeer vermaakt. Voordat we het vliegtuig ingingen, hebben we kennis gemaakt met de Duitse uitwisselingsstudenten die ook naar Palermo gingen. Het was een lange vlucht en Joris wist een vraag te stellen aan de steward, die hij niet kon beantwoorden. Hiervoor moest de cockpit worden gebeld en werd er een of ander handboek bijgehaald om achter het antwoord van de vraag te komen. Het leek een zeer simpele vraag. "Mag ik samen met Aschwin met mijn nintendo DS, Mario Kart spelen?" Uiteindelijk kregen we het antwoord dat het niet mocht en dat we alleen singleplayer match mochten doen. Eenmaal Op het vliegveld van Sicilië aangekomen, konden we meteen genieten van het lekker zonnetje. Op dat moment kreeg ik van een sms’je dat mij vertelde dat het net was begonnen met regenen in Nederland. Wat voelde ik me toch gelukkig met dit warme Italiaanse zonnetje. Mijn twin had ik snel gevonden. Ik had alleen foto"s van hem gezien met zonnebril. Ik kwam er die dag achter dat hij die ook bijna altijd draagt. Zelfs in huis zet hij hem niet af. De ouders en zijn zusje waren zeer lieve mensen. (Het is nog even wennen met al dat gekus.) Eenmaal in hun huis hebben we een tijdje gepraat in de keuken. Hier zitten ze altijd en kijken ze tv. Na een uurtje kwam een goede vriend van mijn twin Marco. Hij heet heel toevallig ook Marco. Die vriend van mijn twin had een Duitse uitwisselingsstudent. Met hem kon ik letterlijk en figuurlijk praten. We hadden aardig de zelfde interesses en hij sprak aardig goed engels. Het Engels van de Italianen is tot nu toe echt slecht. Ik denk dat ik gewoon nog even moet wennen aan het accent. De twee Marco"s, de Duitser en ik zijn die dag nog naar een vriendin geweest van Marco. Daar kwamen nog meer Italianen met hun twins. Uiteindelijk waren er 4 Nederlanders, 1 Duitser en 7 Italianen. Wij hebben allemaal samen pizza gegeten. "s Avonds hebben wij nog een ijsje gehaald en liedjes gezongen op een terras. De Italianen zongen Italiaanse liedjes en de Duitser zong met wat hulp van de Nederlanders wat Duitse liedjes. En natuurlijk wilden de Nederlanders ook wat zingen, maar door een lach bui kwam het er niet helemaal van. Om 11 uur zijn we uiteindelijk naar huis gegaan. Onze eerste dag zat er weer op.
Aschwin





Maandag 12 april

Aangezien het nu zondag is, en we hier (zoals jullie misschien al hebben vernomen) nog even zitten, besloot ik dat het wel eens tijd werd voor het verslag over afgelopen maandag. En nee ik ben er niet laat mee, ik pas me gewoon aan de Italiaanse levensstijl. Nou, even zien wat ik me nog herinner over de maandag.

We moesten om 8 uur op school zijn, en na een ontbijt van chocolademelk, een chocoladekoek en een bakje yoghurt (omdat ik zei dat ik dat wel eens at hadden ze dat in huis gehaald, de schatten) vertrokken we om half 8 met de bus. Het verkeer bleek en complete chaos. Het wordt hier blijkbaar als normaal beschouwd om ongeveer je hand de hele tijd op de claxon te hebben,met zijn drieën op een scooter te zitten, vlak voor auto's over te steken en een politieauto in te halen.

Enfin, toen we aankwamen op school bleek dat de Italianen écht altijd laat zijn, dus moesten we wachten tot iedereen op school was gearriveerd.

Om de verschillende culturen nader tot elkaar te laten komen, deden we gezamenlijke spelletjes (hartstikke leuk) in de "aula", een gymzaal met afgebladderde verf en vloer die nooit schoongemaakt wordt, zo bleek later. De school zag er overigens over het algemeen van de buitenkant vele malen mooier uit dan van binnen.

Na de ietwat kinderachtige spelletjes was het tijd voor een pauze plus lunch, in de vorm van koude pizza.

We kregen in de middag een prachtige stadswandeling door veel monumenten van Palermo, onder de enthousiast vertellende voormalig twin van Chiel. Dit ging natuurlijk te voet, iets wat de rest van de week nog vaak het geval zou zijn. Federico vertelde heel enthousiast over alle kerkjes, fonteinen en oude bomen die er maar waren. Daarin werden we vergezeld door twee zwerfhonden, die ons de hele weg achtervolgden, behoorlijk stonken en bovendien erg agressief bleken (de één viel een onschuldige fietser aan die hierdoor bijna van zijn rijwiel afviel). Sommigen van onze groep dacht dat het undercover drugshonden waren, maar dit is nooit bewezen.

Na de enerverende stadswandeling kreeg ik een avondmaal met veel kaas, salade en brood, met een stuk vlees. Het was goed te eten, en ik bedankte de moeder natuurlijk hartelijk voor het heerlijke eten.

In de avond spraken we af met de groep, maar omdat op maandag bijna geen  uitgaansgelegenheden open waren keerden we al snel terug naar ons warme bed.

Isabel

Dinsdag, 13 april 2010

Vandaag was de eerste dag dat we op school in de groepen zouden gaan werken voor ons verslag. Ik ging vandaag, samen met mijn “twin” Alice, met de bus naar school. Ik ben erachter gekomen dat het verkeer er hier heel chaotisch aan toe gaat! Iedereen rijdt door elkaar heen en toetert er op los. Alice meent dat er structuur in zit, maar dat zie ik echt totaal niet! Al met al kwamen we veel te laat op school en kon ik het lokaal niet vinden. Na een kwartier te hebben gezocht vond ik eindelijk het groepje waarmee ik het onderwerp “Jobs on the move” ga doen.

Het is wel grappig om te zien hoe de school eruit ziet. Als je buiten staat denk je:” Hey, dat is een mooi gebouw!”  Maar als je binnen bent zie je toch een heel ander gebouw. Er staat van alles op de muren geschreven, het is er heel chaotisch en de wc is echt heel raar. Er zit namelijk helemaal geen bril op de wc en het wc-papier is op en toch gaan er gewoon mensen naar de wc! Ik vraag me af hoe ze dat doen .

Nu weer even terug naar de project groep. We hebben een soort opzet gemaakt van wat je allemaal kunt tegenkomen als je gaat werken in het buitenland. Bijvoorbeeld wat de gevolgen zijn voor je familie en vrienden en of je nog een speciaal diploma nodig hebt. Dit alles hebben we in groepjes besproken en aan het begin van de middag hebben we het met iedereen besproken.

Hierna stond op het programma dat we een sport activiteit gingen doen. We konden kiezen uit badminton of volleybal. Maar ik heb de afgelopen dagen al gemerkt dat meiden hier niet zo veel aan sport doen. Dus dit was geen uitzondering en zijn we met een klein groepje (Sjoerd, Joris, Harm, Manon, Isabel en ik) naar het strand geweest. Dat was echt heel gaaf!! Witte zandstranden, helder blauw water en palmbomen. Wat wil je nog meer? Daar hebben we paar uur gezeten en wat gepraat. Later kwam de andere groep (overige mensen uit Nederland met hun twin) eraan en hebben we daarmee ook nog wat gepraat. Toen gingen we met de bus terug. En ik kan wel zeggen dat je hier niet de bus in moet als het spitsuur is. We hebben 1,5 uur gestaan in de bus en het was misschien net 5 km wat we hebben afgelegd.

Zo meteen ga ik eten met Alice. Het eten is hier heel lekker! Maar ik heb al geleerd dat je niet zoveel moet eten. Ik heb geen idee wat we na het eten gaan doen. Ik heb gehoord dat we weer naar een pub gaan! Dus dat wordt weer lekker laat vanavond!
Dominique

Woensdag, 14 april 2010
Vandaag stond ik op om 7.00 om naar school te gaan. Door het fijne verkeer hier in Palermo was ik 3 kwartier te laat op school. Gelukkig vonden de leraren het niet erg. De eerste 2 uur hadden we dezelfde internationale les als gisteren. In de pauze heb ik een broodje patat geprobeerd, dat wordt hier best veel gegeten. Ik dacht dat het helemaal niet lekker zou zijn maar het is best goed te eten. Na de pauze hadden we tot 1 uur internationale les, waar we voorbereidingen hebben getroffen voor de ronde tafel van vrijdag. Van 1 tot 2 hadden we een pauze waarin ik nog maar een broodje patat heb gegeten. Om 2 uur gingen alle leerlingen het Cappella Palatina bezichtigen. De Cappella was van buiten nogal groot en niet heel spectaculair, maar van binnen zag het er heel mooi uit. Na ongeveer een half uur gingen we naar Catacombe dei Cappuccini, wat ongeveer een half uur lopen was. Dat was nogal bijzonder. In de Catacombe lagen een heleboel mummies opgebaard, maar de meest bezochte mummie was een klein meisje, dat bijzonder goed bewaard is gebleven. Ze had nog gewoon haar en een huid en het leek alsof ze sliep. Na de Catacombe moesten we het hele stuk weer naar school lopen en vanaf daar hadden we de rest van de dag vrij.

Joris

Harstad, Noorwegen



Harstad is een stad met 20.000 inwoners in het noorden van Noorwegen. Het ligt aan een fjord vlakbij zee. De omgeving is rijk aan natuurschoon. De school waar we naartoe gaan is de 'Rå videregående skole'. Een school met 300 leerlingen in de leeftijd van 14 tot 18 jaar. Ook hier is een belangrijk onderdeel kennismaken met het leven in een Noors gezin en hun gebruiken. Het programma bestaat behalve uit werken op school uit een aantal excursies en sportieve activiteiten zoals cross country ski.

 

Vrijdag, 9 april 2010
Voor ons, de Noorwegengangers, begon de uitwisseling al op vrijdag. Ja, sorry, het is al maandag. We weten het. Maar met ons goede geheugen kunnen wij ons weekend heel goed voor u reconstrueren.
Om de spits rond Amsterdam te vermijden vertrokken we nogal vroeg. Met als gevolg een vrij lange wachttijd op Schiphol. Dit kon de pret echter niet drukken: wat eten van de Burger King maakte alles goed.
 


De vliegreis naar Oslo verliep voorspoedig. De busrit naar ons ”dure budgethotel” (aldus meneer Salemink) ook, afgezien van een klein incidentje dat waarschijnlijk werd veroorzaakt door de afwezigheid van Jos Baan (Esmee viel spontaan flauw, we vermoeden dat het haar even te veel werd). Eenmaal in het hotel hebben we nog even gechilld in de loungeroom om daarna het comfort van ons warme hotelbedje op te zoeken.

Wist je dat…

• Esmee met een knipoog haar McFlurry (Burger King stijl) praktisch gratis kreeg?
• Esmee eigenlijk helemaal niet kan knipogen?
• Aster volgens de mevrouw van de incheckbalie 2 tickets nodig had?
• En Debora geen?
• Jorrit een eigenaardige drang heeft om Asters Cosmogirl te lezen?
• 40 % van de jongens hun handen niet wast na het plassen? (aldus Asters Cosmogirl)
• Jalmar en Jorrit hun zonnebril dag en nacht op houden? Stelletje gangsters.

Zaterdag, 10 april 2010
Stipt ergens tussen half 8 en half 9 zaten we aan het ontbijt, dat bestond uit IKEA-gehaktballetjes, roerei en wafels. De bus bracht ons terug naar vliegveld Gardermoen, waar we direct konden inchecken. Dit ging niet zonder slag of stoot: Esmee werd er vanwege haar boeventronie uitgepikt. De fouilleermevrouw vond vooral de onderkant van haar voeten erg verdacht.
De spanning steeg terwijl de reis vorderde: iedereen begon een beetje zenuwachtig te worden voor de ontmoeting met zijn of haar twin. We wisten al dat onze twins ons op zouden komen halen van het vliegveld, en dat we dus al meteen een uur met hen alleen in een auto zouden moeten doorbrengen op weg naar huis. Achteraf bleek dat de zenuwen voor niks waren geweest. We kregen een warm welkom en onderweg vielen er niet al te veel ongemakkelijke stiltes. De Noren spreken namelijk erg goed Engels.
’s Avonds was er een dikke vette party voor ons, onze twins en een paar van hun klasgenoten in Debora’s huis. Het werd een  heel gezellige avond. Dat de Noren totaal geen alcohol drinken is niet helemaal waar. Of eigenlijk helemaal niet waar.
Tijdens deze avond constateerden we al meteen een cultuurverschil tussen Nederland en Noorwegen, namelijk dat wij nog wat van hen kunnen leren op het gebied van tolerantie tegenover homoseksuelen. De Noorse jongens zijn niet vreemd van skinny jeans, lapdances of zelfs een zoen. Van een andere (heteroseksuele) jongen welteverstaan. “I’m not gay! I’ve known him for like all my life! I love him! Like a friend!” aldus een Noor.

Wist je dat…

• Jos meer in Birma terecht is gekomen dan in Noorwegen?
• Elines twin wel meevalt? Ze mag dan wel korte, veel te strakke panterprint jurkjes dragen, ze heeft een gouden hartje.
• Rob in de nacht van zaterdag op zondag om 12 uur een prachtige verjaardagstaart kreeg, gebakken door de twin van Debora? Lief he.
• Marijn en Jalmar teleurgesteld zijn in het blond-en-lang gehalte van de Noorse meisjes?

Køsjes van Esmee en Aster

Zondag, 11 april 2010 

Wakker worden was een beetje moeilijk vandaag door de ruige homeparty van de avond ervoor. So much for geen alcohol onder de 18… Aangezien het huis van Debora`s twin huge is, werd het feestje daar gegeven. Dus voordat zij in bed lag heeft ze nog bierdopjes moeten rapen, cocktail glazen afgewassen en het hele huis gestofzuigd. Haar ouders hebben gelukkig niks gemerkt van de kapotte deur, de chocoladevlek in het tapijt en van de losse bank. Ook voor Eline duurde het even voordat ze in bed lag, ze moest namelijk nog samen met haar twin Jos en zijn twin naar huis brengen. Dat was een heel avontuur aangezien Jos z`n twin moest overgeven. Drank of gewoon ziek? We zullen het nooit weten.

Om 2 uur `s middags zouden we elkaar meeten bij Grottebadet, een zwembad in Harstad onder de grond. We vielen van de ene verbazing in de andere. De kleedkamers zijn daar niet zo privè, wat veel naakte vrouwen oplevert. Gelukkig voor Eline had ze haar bikini al aan en Debora heeft ons geleerd hoe genante situaties te ontwijken en trok gewoon haar bikini over haar onderbroek aan en trok daarna haar onderbroek uit. Vwo hè. Het zwembad was erg groot, met 3 duikplanken, een stoombad (dampgrotta), een glijbaan en een bubbelbad.

Na het zwemmen gingen we pizza eten bij de plaatselijke Italiaan, dus we komen niks te kort vergeleken met de Campobasso en Palermo mensen.

`s Avonds werd er op verschillende plekken een film gekeken. Debora keek the day after tomorrow   bij mensen thuis en Eline ging met haar twin naar de bios. 

Na een leuke, maar vermoeiende dag kropen we allemaal ons bedje in om `s ochtends vroeg weer op te staan voor onze eerste schooldag!

Hadebra, Debora en Eline

Wist je dat:

• Noorse meisjes hun bikini uitdoen als ze gezamenlijk douchen en dus niet vies zijn van een beetje naakt
• de twin van Eline op een aantal vreemde plekken piercings heeft
• de twin van Debora op elk gebied een Noorse kopie van haar is, behalve dat zij wèl van sport houdt
• je een tørrfisk bent
• Noorse jongens schuifjes in hun haar dragen
• Noorse jongens later uit de kleedkamer komen na het sporten dan meisjes
• als je thuis komt van een feestje, je gewoon nòg een keer avondeten krijgt
• Noren bij het woord sinaasappel de sin achter de appel plakken
• iedereen verliefd is op de twin van Debora en ze dat zelf niet doorheeft
• brunost erg smerig is en niet naar caramel smaakt ook al ziet het er wel zo uit

Maandag, 13 april 2010

Maandagochtend zijn we allemaal vroeg opgestaan om ons voor te bereiden op de eerste schooldag in Borkenes. Het was niet nodig om voor de tijd te ontbijten, want dit deden we gezamenlijk in de school, Rå videregående skole. We kregen een typisch Noors ontbijt, maar helaas was de meerderheid vergeten om iets voor het ontbijt mee te nemen, terwijl de leerlingen dit ontbijt zelf moesten organiseren. Typisch Noorse dingen om bij het ontbijt te eten zijn onder andere brunost, paprika en komkommer.

Na het ontbijt gaven verschillende Noorse leerlingen een presentatie over hun land, hun gewoontes, en over de Kvæfjord. Zo te zien was er niet veel voorbereid omdat ze vooral filmpjes van Youtube gebruikten, we hebben er echter wel erg om kunnen lachen. Waaronder het volgende filmpje van Youtube:



Na afloop van de presentatie zijn we begonnen aan een project waarvan de bedoeling is om aan het eind van de week een presentatie te geven over de verschillen en overeenkomsten van Noorwegen en Nederland. De docent van de Noorse klas, Marianne, heeft ons in 5 groepen verdeeld, waarmee we de rest van de week moeten samenwerken. We begonnen het project met een vragenlijst, zodat we elkaar nog beter leren kennen, en zo werden ook de verschillen en overeenkomsten duidelijk. Vooral het uitgaan, en de etenstijden kwamen naar voren. Het is hier totaal niet vreemd dat je twee keer avondeten krijgt.

Als lunch kregen we wafels die de Noorse leerlingen zelf gebakken hadden. Hier is het een gewoonte om deze wafels met brunost, letterlijk vertaald bruine kaas, te eten. Dit is gemaakt van de wel die overblijft van geiten  kaas, deze wel wordt ingekookt en gemengd met room. Elke Nederlander heeft het geproefd, maar op een enkeling na, ging er niemand voor nog een plak brunost, eens maar nooit weer.

Na de lunch heeft iedereen nog even gewerkt aan het project, waarna we met z’n allen naar de naastliggende sporthal gingen en volleybal gespeeld hebben.  Het was wel duidelijk dat de school een echte sporters school is: de Noorse studenten deden erg actief mee.

’s Avonds hebben de meesten in groepjes bij elkaar gezeten, een film gekeken en wraps en taco’s gegeten, terwijl sommigen met hun gastgezin gezellig hebben gegeten en gekletst.
Daarna was de dag alweer voorbij.

Miranda & Jos

Dinsdag, 14 april 2010
Vandaag, dindsdag, moesten we om half negen op school zijn. `s  Ochtends stond softbal op de planning. Het was alleen anders dan wij op school doen. Het was namelijk met in de zaal en met allerlei hindernissen. Bovendien moest je de bal gooien in plaats van meppen en was het spel pas dood wanneer de bal 4 keer was overgegooid en het thuishonk ermee was aangeraakt. Er waren 5 honken met daartussen verschillende hindernissen. Het was leuk en intensief. Op de school gaat het meestal zø. Ze beginnen de dag met een sportieve oefening.  Na het softbal was het wachten op de bus die ons naar hemmestad brygge zou brengen.

Voordat we de bus in gingen, gingen we lunchen. Nadat we de zelfmeegebrachte bammetjes naar binnen hadden gewerkt, gingen we de bus in. Na een vrij lange, slingerende, stuiterende busreis kwamen we aan bij een klein museumpje. De geschiedenisleraar van ´onze` school vertelde een ééénorm interessant verhaal over de geschiedenis van de inwoners van Noord Noorwegen. Toen hij klaar was met zijn verhaal werden we weer wakker en mochten we zelf in het museum rondkijken. Daarna gingen we weer met de bus terug naar school. Op de terugweg zijn we nog heel kort even wezen kijken bij een schapenboer. Niet iedereen was evenveel gecharmeerd van de mekkerende dieren en het modderige erf. We vervolgden onze busreis naar school met vieze schoenen. Toen we op school aankwamen, haalden we onze achtergebleven tassen op en gingen we naar huis.

Voor de avond was niets ingepland, dus je kon zelf beslissen wat je ging doen. Zo zijn Eline, Debora, Miranda, Rob, Casper en Jalmar met hun twins uit eten geweest en heeft Caspers twin alles betaald! Jorrit en Kimon hebben `s avonds Paradise Hotel gekeken. Onder de Noorse jongens is Paradise Hotel een erg populair programma, ook al is het het goedkoopste, lelijkste en foutste programma ooit gemaakt.

Grøtn uit Harstad

Woensdag, 14 april 2010

O jee, we gingen weer zwemmen. Gedoe gedoe. Maar we hebben ondertussen al heuse technieken ontwikkeld om onze bikini aan te doen in het bijzijn van anderen zonder onszelf al te veel bloot te geven. We doen het namelijk op z`n Debora`s. Dit keer zwommen we op school. Het water was tamelijk Noors (lees koud), maar na een tijdje hevig pingpongbal-naar-de-overkant-blazen-met-je-armen-op-je-rug voelden we ons als een vis in het water.

Na het zwemmen hebben we een voormalige inrichting voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten bezocht in Trastad. Een meneer met een baard vertelde ons wat over de geschiedenis van de inrichting en over gehandicaptenzorg in Noorwegen in het algemeen. Hierna leidde hij ons rond door het gebouw. Dit was nog in oude staat, dus de kamertjes zagen er precies uit zoals ze er vroeger uitzagen. Er was ook een gallerie met kunst gemaakt door gehandicapten. Er zaten ontzettend mooie kunstwerken bij, we keken onze ogen uit.

Tussen de middag kregen we een lunch die gemaakt was door leerlingen van de school waar onze twins ook op zitten, maar die de opleiding tot chefkok volgen (onze twins zijn meer van het sportieve soort). Het was een zeer uitgebreide lunch met zalm, aardappels en groenten. We kregen ook een fascinerend dessert; Debora meende er gebakken ei in te herkennen. Ach, die Debora toch.. Iedereen zou toch proeven dat het een combinatie was van vanilleijs, chocoladesaus, aardbeiensaus (met stukjes aardbei, jawel), tijm en natuurlijk een opgeklopt ei?

Op school hebben we nog even aan ons project gewerkt. We schieten niet al aardig op, dus dat wordt een prachtige presentatie deze vrijdag. `s Middags waren we vrij en hebben we allemaal gegeten met onze twins. Er worden hier regelmatig logeerpartijtjes gehouden: Debora heeft bij Eline gelogeerd en andersom, en deze avond logeert Esmee bij Aster! Dat wordt dus een gezellige avond met onze twins (die overigens op dit moment ergens in het centrum van Harstad een jas aan het kopen zijn, wij breken ondertussen de tent af in Mari`s huis). Een paar anderen gaan met een bootje vissen vandaag, waaronder onze visfanaten Jos en Jorrit.

Køsjes Aster en Esmée

Wist je dat..

• er volgens meneer baardmans in de inrichting kunst wordt gemaakt ván gehandicapten?  ”Zis is art made of ze mentally disabled”
• niet alleen in Amerikaanse high school series een scheidslijn bestaat tussen platinablonde meisjes en brunettes? Hier in Noorwegen kunnen ze d`r ook wat van
• er hier dus ook redelijk wat afgeroddeld wordt? We like!
• pingpongbal blazen hier de nationale sport is? Geboren met ski`s aan hun voeten? Met een pingpongbal in hun mond zul je bedoelen!
  

Griekenland

De reis naar Griekenland is een excursiereis waarbij de deelnemers verblijven in een hotel. Leerlingen met Latijn kunnen aan deze reis deelnemen.  

 Lees verder

Contactpersonen
mw. drs. F.H.M. Lamers-van Mierlo      H.J. Mooij
i.lamers-vmierlo@ulenhof.nl                 h.mooij@ulenhof.nl