Zaterdagochtend verzamelden we bij het Ulenhof waar iedereen vol verwachting uitkeek naar de week die gaat komen. Na een best wel lange reis werden we hartelijk verwelkomd door de gastouders en docenten van de school in Campobasso. Voor we het wisten had iedereen zijn twin gevonden en waren ze vertrokken naar het gastgezin.



Wij op naar het hotel en dineren met de eerste ( en vast niet de laatste) pizza. Zondagmorgen met stralend weer met de collega's uit Spanje en de gastheren naar het strand een lekkere wandeling en lunchen bij een visrestaurant met uitzicht op zee. Na een bezoek van een mooi stadje terug richting Campobasso. Zo op de terugweg vraag je je af wat de leerlingen gedaan hebben. De eerste verhalen op maandagochtend klonken prima dus alles gaat goed. In een volgend bericht meer over de ervaringen van de leerlingen.

Hartelijke groet, J. de Bruin en H. Mooij

4 april
Om tien voor half negen moesten we op school zijn, het ligt eraan hoe ver je woont of je dan gaat lopen of met de bus gaat. Op school moesten we met zijn allen naar een zaal gaan en daar was een orkest, dat orkest bestond uit allemaal kinderen, een aantal zong en een aantal bespeelden een instrument. Ze gingen het Italiaanse, Spaanse en het Duitse volkslied zingen, maar het Nederlandse volkslied lieten ze afspelen, omdat het te moeilijk voor ze was. Daarna moest je met een groep een historische tijdlijn maken, de groepen waren ingedeeld met de twins bij elkaar. Je moest toen 3 gebeurtenissen vinden die voor alle landen belangrijk zijn en 1 voor alleen je eigen land. Toen dat klaar was, kregen we een rondleiding door de school, het zag er mooi uit met veel schilderijen aan de muur en het was erg groot. Om 1 uur gingen op school eten, pasta met wat vlees en koude aardappels, daarna sinaasappels.
Hierna kregen we tot 3 uur de tijd om rond te lopen met je twin. Om 3 uur gingen we naar buiten naar het mystery museum, waar we een film gingen kijken van een Italiaanse optocht, waar kinderen hoog op een stok worden gedragen en dan verkleed zijn als engelen, het is dan een eer voor de kinderen om dat te mogen doen. Daarna gingen we met zijn allen naar het kasteel Monforte, we moesten veel trappen op lopen maar het was de moeite waard. Het kasteel is het hoogste punt in Campobasso, je hebt dan een mooi overzicht over de hele stad. Na daar een tijdje te hebben gezeten gingen we terug en waren we klaar met de school en hadden we tijd voor onszelf. Het ligt dan aan je twin wat je gaat doen, de een ging meteen naar huis en de ander bleef nog in het centrum. De Italianen eten pas om half 9 of 9 uur, daarvoor gingen we nog de stad in, waar ze met hun vrienden hadden afgesproken.　
Cindy & Moniek

5 april

8/9 april 2011
Daar zitten we dan, in het vliegtuig terug van Rome naar Amsterdam. Deze geweldige uitwisseling is helaas alweer voorbij!
Gisteren was ons laatste nachtje in Italië, en dat moesten we natuurlijk mooi afsluiten. Na een afscheid vol tranen in Campobasso en een mooi dagje in Rome van o.a. het Colosseum besloten we om nog één keer met z’n allen pizza te gaan eten in een typisch Italiaans restaurant. Eindelijk was er een serveerster die wél engels sprak en ons prima begreep, dat komt weinig voor in Italië! Omdat de jongens hun haren nog niet hadden besmeurd met gel moesten ze per se eerst terug naar de jeugdherberg voordat we gingen stappen. En dat terwijl de meiden er al helemaal klaar voor waren; wie is er nou ijdel?! Terwijl de jongens zich klaar maakten, genoten de meiden met meneer Mooij en mevrouw de Bruijn van een lekker Italiaans ijsje.

 

Toen de jongens zover waren begon onze zoektocht naar een leuke club in Rome. Blijkbaar zaten we wat uitgaan betreft een beetje in een verkeerd deel, want we hebben serieus zo´n 10 kilometer gelopen voor we een geschikt adresje hadden gevonden. Misschien hebben we dan toch een beetje de Italiaanse besluiteloosheid, het langzame slenteren en het slechte plannen overgenomen? Het werd een club voor 18 jaar en ouder waar de gemiddelde leeftijd zo’n 35 was. Maar dat mocht de pret niet drukken, in het begin keken de mensen ons dan wel een beetje vreemd aan toen we met onze overheerlijke cocktails de dansvloer onveilig maakten, maar dat was niet voor lang. Na een aantal liedjes stond de hele club op z’n kop en waren zelfs onze lieftallige mevrouw de Bruijn en meneer Mooij aan het swingen. De tafels en stoelen werden aan de kant geschoven en iedereen ging los. Rond een uur of 2 moesten we helaas terug richting jeugdherberg, waar we ons feestje nog even hebben doorgezet. Op de meidenkamer kwamen de jongens op visite en met z’n allen hebben we de geweldige herinneringen van afgelopen week nog eens doorgenomen. Het was zo gezellig dat Dionne en Lisa het licht uiteindelijk pas om 5 uur hebben uitgedaan, oeps!
Op onze laatste dag ging de wekker vroeg omdat we graag nog iets van Rome wilden zien. Na een kort nachtje zaten de meiden zoals afgesproken om 9 uur aan het ontbijt. De jongens niet hoor, nee, toen we ze gingen halen lagen ze gewoon nog in bed! Door deze luiaarden vertrokken we een stuk later richting Vaticaanstad. Ach ja, ze zijn wel lief hoor.  Met een duf hoofd zaten we in de metro, maar eenmaal bij de Sint Pieterskerk gingen onze ogen vanzelf open; het was zo mooi! Zo’n grote kerk hadden we allemaal nog nooit gezien, en wat waren er veel toeristen. Na deze prachtige plek bezocht te hebben, kregen we 2,5 uur vrije tijd om weer terug te komen bij de jeugdherberg. Meneer Mooij had ons gewaarschuwd dat het best ver lopen was, ongeveer een uur. Je kon eventueel ook de metro pakken. Uiteindelijk hebben de meiden via vele omwegen (dankzij ons goede kaartlezen) als enige het hele stuk in de hitte (30°C) gelopen, terwijl zowel de jongens als de leraren de metro hebben gepakt. Ondanks dat het wel heel warm was, was het supermooi en de moeite waard!
Toen hebben we onze spullen gepakt en meegenomen naar het enorme treinstation in Rome. We werden keurig afgezet bij het vliegveld. Daarna hebben we ingecheckt en zit onze reis erop.
Iedereen heeft een super leuke week gehad, iets om nooit te vergeten. Gelukkig komen onze leuke twins in september terug, daar kijken we stiekem al heel hard naar uit. We gaan ze missen, gelukkig bestaat er Facebook. Afscheid nemen bestaat niet!
Ciao, Lisa en Marissa 

Dieburg, Duitsland

Dieburg is een stad in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in het district Darmstadt-Dieburg. De stad telt 15000 inwoners. De school die ons in april bezoekt en waar wij in september naar toe gaan is de “Alfred Delp Schule” . Een school met 850 leerlingen in de leeftijd van 10 tot 18 jaar. In Doetinchem wordt er aan een programma gewerkt met als thema “A European Dream”. Het gaat onder andere over het ontwikkelen van nieuwe producten.
Om te zien hoe dat proces verloopt wordt, op maandag en vrijdag een bezoek gebracht aan Aviko in Steenderen. Verder staat er een excursie naar Amsterdam op het programma en is er een outdoor dag in Braamt.

4 april 2011
Na een geslaagde zondagavond in Gringo's, belandden we vandaag bij de aardappelverwerkende industrie Keppel en omstreken: de aviko dus.