Uitwisseling VWO5 Palermo 2008-2009 Palermo (8 maart 2009) De dag begon erg vroeg. De meesten stonden  al om vier uur op. Vanaf school vertrokken we naar het vliegveld in Keulen. Daar aangekomen moesten we een lange tijd wachten, dus besloten we te gaan slapen. Na het inchecken en het opnieuw wachten, stapten we het vliegtuig in. Na twee uur vliegen kwamen we aan en stapten we het vliegtuig uit. De zon scheen en het was supermooi weer. Nu waren we toch wel een beetje gespannen om onze twins te ontmoeten. We liepen door de deuren van het vliegveld en alle Italianen kwamen op ons af. Ze gaven ons een kus, soms twee. We snapten daar niets van. Na uitleg gevraagd te hebben gingen we met onze twins mee naar huis.Meteen gingen we eten. Bij de meesten waren het wel vier gangen! Gelukkig waren we op school gewaarschuwd dat we meerdere gangen zouden krijgen, dus we hadden ons erop voorbereid.’s Avonds gingen we met al onze twins, en al onze vollle buiken, naar Palermo toe om de stad te verkennen. We hadden afgesproken elkaar te treffen om vier uur. Maar dat werd natuurlijk kwart voor vijf. Zoals te verwachten duurde het opnieuw erg lang voor de Italianen hadden besloten waar we naartoe zouden gaan. Het kwam erop neer dat we een simpel rondje door de stad maakten en maar weer naar huis gingen. We waren namelijk erg moe. Caroline   Palermo (9 maart 2009) De dag begon opnieuw vroeg, rond zes uur. De school begint namelijk om 8 uur. ’s Morgens moesten we een presentatie doen over onze school. De school van Palermo had een filmpje over de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad. De scholen uit Duitsland en Denemarken lieten dia’s zien met foto’s van hun school. Wij hadden foto’s van Nederland en van onszelf. Aan het eind van ons filmpje dansten we de Kabouter Plop-dans en gooiden we drop (meneer Smeeles idee), waarna we dus ook alles moesten opruimen. Daarna kwamen de ‘Funny Olympic Games’ met tennisballen gooien en lucifersdoosjes wegblazen. Tot slot van de ochtend trokken we naar een voetbalveld, waar de Nederlanders en de Duitsers samen tegen de Italianen speelden. Wij wonnen met 8-7. Toen de meiden wilden voetballen, vonden de Italianen dit erg raar. Maar daar trokken we ons niet veel van aan. Na het voetballen gingen we eerst zonnen, de Nederlanders in T-shirt, de Italiananen in winterjas. Tot slot van de middag liepen we naar de catacomben van Palermo. Daar hingen eeuwenoude aangeklede lijken van rijke mensen, tot eind 19e eeuw. Sommigen hadden nog haar of stukken vel. De meesten van ons vonden dit indrukwekkend, maar wel een beetje vies. Na afloop gingen we met onze twins naar huis. ’s Avonds bezochten we een pub om iets te drinken. Er is hier geen busrooster. Je moet gewoon op de bus wachten. En je moet vooral jongens uit Palermo NIET aankijken, want ze zijn volgens onze twins erg GEVAARLIJK. Verder zijn we nu al erg verbrand door de zon, terwijl het zo’n 20 graden is. Eline Palermo (10 maart 2009) Salve. Vandaag begon de dag zoals altijd: chaotisch. Ik douchete in een te kleine douchecabine waar de douchekop tot halverwege mijn rug kwam. Ik kan uit ervaring vertellen, dat je van dit soort situaties zeer creatief en lenig wordt. Hierna was het zoals altijd: haasten. Snel een broodje eten, wat kleren aanschieten en met de lift van vijf hoog naar beneden, waar de kleine Fiat Punto al voor de deur stond met een glimlachende stand-in-moeder. Ik (ongeveer een meter negentig) propte me op de achterbank. Een chaotische rit volgde. Door straatjes rijden waar zelfs de Punto nauwelijks doorheen kan, is een zeer bijzondere ervaring. Toen we bij de school aankwamen, stonden de anderen van onze groep al te wachten. Deze dag zouden we beginnen met de internationale klassen. Ik zat ingedeeld met Roena en Lisa en een hele rits andere mensen uit andere landen. Onze groep moest het hebben over migratie in Europa. Zoals eerder genoemd duurt alles, maar dan echt alles, ontzettend lang en is het zo chaotisch dat je je dat alleen kunt voorstellen als je er zelf bij bent geweest. Laat ik het zacht uitdrukken: de presentaties die we moesten zien (een zelfs twee keer) waren niet diepgaand. Wel hebben we daarna lekker in de zon op het plein gelegen met een Italiaans ijsje, wat natuurlijk nooit vervelend is. Dit gedaan te hebben maakten we met de bus een rondreis door Palermo. Het eiland en Palermo blijven ongelooflijk mooi en bijzonder. Aan het einde van de dag gingen we in een restaurantje een lekkere pizza eten met een Italiaans biertje van zesenzestig centiliter. Toen we het eten op hadden gingen we met onze Italiaanse buddies nog wat drinken in een cafeetje en zagen we gelukkig nog wat Championsleage-voetbal. Mijn kleine stand-in-vader haalde ons op en gelukkig mocht ik, toen we thuis kwamen, gelijk slapen. Het sfeertje is hier heerlijk en de omgeving prachtig, voor op vakantie. Arrivederci, Rolf Palermo (11 maart 2009) De avonden zijn lang, de ochtenden zijn vroeg, maar dat weerhoudt ons er niet van om er ook vandaag weer een feestje van te maken. Anke werd vandaag 18 en dat is in Italië een erg belangrijke dag. Na het zingen en feliciteren in alle talen, kon de schooldag beginnen. Net als gisteren gingen we in groepjes aan projecten werken. De bedoeling hiervan is dat we er veel van leren, maar eigenlijk heben we met de buitenlanders veel vrije tijd. Na school moesten we anderhalf uur wachten op het plein voor de kathedraal. Helaas was het niet zo’n mooi weer, dus kwam het niet van zonnen. We gingen met alle Comenius-mensen naar het paleis van de Noormannen. Het was heel mooi. We bleven er ongeveer een half uurtje. Daarna gingen we met alleen de Nederlanders naar een Romeinse ruïne, overal natuurlijk heel veel foto’s maken: ”Meneer, picture!” Om half vijf werden we door onze twin weer opgehaald op de plaza. (Een uurtje later gingen we dan eindelijk weg.) Iedereen ging even naar huis om te douchen en daarna ... party! Er werd een surpriseparty georganiseerd voor Anke. En om haar echt te verrassen werd haar verteld dat er maar drie mensen konden komen. Grapje! Want toen ze bij de pizzeria aankwamen, stonden veertig mensen op haar te wachten. Er werd pizza en taart gegeten, gezongen en gedanst. Kortom, een leuke dag werd geweldig afgesloten. Door Rinske, Lisa en Anke Palermo (12 maart 2009) Vandaag bezochten we Segesta en Selinunte. De bus zou vertrekken om half acht. Maar ja, dit is Palermo. Dus het werd een uurtje later. Na anderhalf uur te hebben gereden kwamen we aan in Segesta. Daar liepen we eerst naar een tempel en vervolgens gingen we naar het amfitheater, waarvoor we een hele berg moeSten bekilimmen. Sommige mensen waren hier echt te lui voor. Maar het loonde. Op de top was het uitzicht prachtig. We zagen zelfs de zee. Toen we weer terug waren bij de bus, reden we naar Selinunte. Daar mochten we eerst anderhalf uur aan het strand liggen. Het was prachtig weer, dus we konden zelfs een stukje de zee inlopen. Na het strand gingen we naar een park met Griekse tempels. Daar konden we klimmen op brokstukken van drie stempels die naast elkaar lagen. Laura was zelfs zo druk, dat ze haar mobiel kwijtraakte. "Dit is echt een ramp," zei ze. Na de tempels ondernamen we een poging de acropolis te bereiken. In plaats van de gewone weg, besloten wij (Laura, Esmee, Marjolein en Marleen) een kortere route te proberen. We liepen door bosjes en moerassen en kwamen uiteindelijk aan bij een vestingmuur, waar we doorheen klommen. Esmée had zich nog nooit zo Aeneas gevoeld (haar eigen woorden). Na nog wat geklim besloten we  dat de beste weg om weer terug te gaan via de muur was.  Dit bleek niet ons beste idee van deze dag. Maar het lukte wel! Toen we weer in de bus zaten kwamen we erachter dat Laura"s mobiel toch niet kwijt was. Hij zat gewoon in haar tas die ze had achtergelaten in de bus. We reden weer terug naar Palermo om vervolgens naar huis te gaan om te slapen, veel te slapen. Want het was een vermoeiende dag. Marjolein en Marleen Palermo (14/15 maart 2009) Ciao! Vandaag moesten onze Italiaanse twins naar school dus gingen wij wat zonder hen doen. We gingen met de bus naar een badplaatsje, Cefalu, waar we eerst een kerk bezochten en daarna mochten we óf met meneer Smeele mee een berg beklimmen, óf het dorpje in en het strand op. De echte die hards (welgeteld 3; Eline, Esmée en Laura) gingen natuurlijk de berg op. En daar hebben we geen spijt van gehad! Het was een erg steile berg, de klim was ook wel zwaarder dan die van donderdag. Maar wat een uitzicht! Echt heel mooi, over het stadje en over zee, over een ander dorpje.. alsof we in een reclamefoldertje stapten! Meneer Smeele, die ongeveer overal al is geweest, zei zelfs dat hij nog nooit zoiets had gezien.  Omdat we om 12 uur bij de bus moesten zijn, gingen we op tijd weer weg. Bij de bus bleek dat de rest van de Nederlandse groep ontbrak! Uiteindelijk (na een kwartier ofzo) was bijna iedereen er: alleen Marleen en Marjolein ontbraken. Ze waren verdwaald en om kwart voor 1 kwamen ook zij eraan - op z'n Italiaans: te laat - en konden we vertrekken.  Toen we terug waren bij school, werden we herenigd met onze twins en namen zij ons mee naar een soort Siciliaanse lunchroom. Daar kregen sommigen koeientongen/magen/longen te eten. Vervolgens liepen we verder naar het 'park' (een grasveld aan zee) waar we in de zon gingen chillen en volleyballen. Omdat iedereen nog wilde shoppen, gingen we daarna de stad in en kochten de meesten een shirt van U. S. Città di Palermo, de lokale voetbalclub uit de Serie A. Die avond was er een feest met alle Italianen, Duitsers, Oostenrijkers, Denen, Fransen en Nederlanders. De volgende dag moesten we er al vroeg weer uit omdat we om kwart voor 11 moesten inchecken en afscheid nemen! Dat ging gepaard met veel tranen en verdrietige mensen.. Het was ook zo'n fantastische week! Na dit uitgebreide afscheid liepen we verder naar de vertrekhal en konden we al snel vliegen: twee en een half uur later zat onze vlucht er al weer op en waren we aangekomen in Duitsland. Sommige ouders stonden daar al te wachten om ons naar school te brengen, waar de rest van de ouders stond. Toch wel fijn om die weer te zien, maar we missen het mooie en warme Sicilië wel zeg!  Arrivederci, Esmée en Laura