Uitwisseling VWO5 Palermo  2010 Palermo is de hoofdstad van Sicilië en telt bijna een miljoen inwoners. We hebben al 20 jaar contact met het Liceo Classico Statale Victorio Emanuel II, een school in het centrum van Palermo. In Palermo ontmoeten we leerlingen uit meerdere Europese landen tijdens de projectweek. De leerlingen verblijven bij een Italiaans gezin en bezoeken ook een aantal bezienswaardigheden.   Zondag, 11 april 2010 8.45, ik rijd samen met mijn vader de Bizetlaan op. De eerste mensen staan al te wachten. Vandaag is de dag dat we naar Palermo gaan. Na een tijdje komt Sjoerd en tot onze verbazing heeft hij zijn vinger gesneden met een scheermesje. Meestal krijg je sneetjes in je gezicht, maar hij presteert het om zichzelf in de vingers te snijden. Na het goed te hebben verbonden zijn we klaar om te gaan. Op de weg naar Duitsland, miste mijn vader de afslag die we moesten hebben richting ons vliegveld, waardoor we moesten omrijden via Zevenaar. Toen we op het vliegveld waren aangekomen, hebben we ons ingecheckt en vervolgens zijn we direct door de douane gegaan. Ik was vergeten mijn riem af te doen waardoor ik de gelukkige persoon werd die moest worden gefouilleerd. Na de douane hebben we nog wat gegeten en in de ballenbak gespeeld. Sjoerd, Joris en ik hebben ons daar zeer vermaakt. Voordat we het vliegtuig ingingen, hebben we kennis gemaakt met de Duitse uitwisselingsstudenten die ook naar Palermo gingen. Het was een lange vlucht en Joris wist een vraag te stellen aan de steward, die hij niet kon beantwoorden. Hiervoor moest de cockpit worden gebeld en werd er een of ander handboek bijgehaald om achter het antwoord van de vraag te komen. Het leek een zeer simpele vraag. "Mag ik samen met Aschwin met mijn nintendo DS, Mario Kart spelen?" Uiteindelijk kregen we het antwoord dat het niet mocht en dat we alleen singleplayer match mochten doen. Eenmaal Op het vliegveld van Sicilië aangekomen, konden we meteen genieten van het lekker zonnetje. Op dat moment kreeg ik van een sms’je dat mij vertelde dat het net was begonnen met regenen in Nederland. Wat voelde ik me toch gelukkig met dit warme Italiaanse zonnetje. Mijn twin had ik snel gevonden. Ik had alleen foto"s van hem gezien met zonnebril. Ik kwam er die dag achter dat hij die ook bijna altijd draagt. Zelfs in huis zet hij hem niet af. De ouders en zijn zusje waren zeer lieve mensen. (Het is nog even wennen met al dat gekus.) Eenmaal in hun huis hebben we een tijdje gepraat in de keuken. Hier zitten ze altijd en kijken ze tv. Na een uurtje kwam een goede vriend van mijn twin Marco. Hij heet heel toevallig ook Marco. Die vriend van mijn twin had een Duitse uitwisselingsstudent. Met hem kon ik letterlijk en figuurlijk praten. We hadden aardig de zelfde interesses en hij sprak aardig goed engels. Het Engels van de Italianen is tot nu toe echt slecht. Ik denk dat ik gewoon nog even moet wennen aan het accent. De twee Marco"s, de Duitser en ik zijn die dag nog naar een vriendin geweest van Marco. Daar kwamen nog meer Italianen met hun twins. Uiteindelijk waren er 4 Nederlanders, 1 Duitser en 7 Italianen. Wij hebben allemaal samen pizza gegeten. "s Avonds hebben wij nog een ijsje gehaald en liedjes gezongen op een terras. De Italianen zongen Italiaanse liedjes en de Duitser zong met wat hulp van de Nederlanders wat Duitse liedjes. En natuurlijk wilden de Nederlanders ook wat zingen, maar door een lach bui kwam het er niet helemaal van. Om 11 uur zijn we uiteindelijk naar huis gegaan. Onze eerste dag zat er weer op. Aschwin Maandag 12 april Aangezien het nu zondag is, en we hier (zoals jullie misschien al hebben vernomen) nog even zitten, besloot ik dat het wel eens tijd werd voor het verslag over afgelopen maandag. En nee ik ben er niet laat mee, ik pas me gewoon aan de Italiaanse levensstijl. Nou, even zien wat ik me nog herinner over de maandag.   We moesten om 8 uur op school zijn, en na een ontbijt van chocolademelk, een chocoladekoek en een bakje yoghurt (omdat ik zei dat ik dat wel eens at hadden ze dat in huis gehaald, de schatten) vertrokken we om half 8 met de bus. Het verkeer bleek en complete chaos. Het wordt hier blijkbaar als normaal beschouwd om ongeveer je hand de hele tijd op de claxon te hebben,met zijn drieën op een scooter te zitten, vlak voor auto's over te steken en een politieauto in te halen. Enfin, toen we aankwamen op school bleek dat de Italianen écht altijd laat zijn, dus moesten we wachten tot iedereen op school was gearriveerd. Om de verschillende culturen nader tot elkaar te laten komen, deden we gezamenlijke spelletjes (hartstikke leuk) in de "aula", een gymzaal met afgebladderde verf en vloer die nooit schoongemaakt wordt, zo bleek later. De school zag er overigens over het algemeen van de buitenkant vele malen mooier uit dan van binnen. Na de ietwat kinderachtige spelletjes was het tijd voor een pauze plus lunch, in de vorm van koude pizza. We kregen in de middag een prachtige stadswandeling door veel monumenten van Palermo, onder de enthousiast vertellende voormalig twin van Chiel. Dit ging natuurlijk te voet, iets wat de rest van de week nog vaak het geval zou zijn. Federico vertelde heel enthousiast over alle kerkjes, fonteinen en oude bomen die er maar waren. Daarin werden we vergezeld door twee zwerfhonden, die ons de hele weg achtervolgden, behoorlijk stonken en bovendien erg agressief bleken (de één viel een onschuldige fietser aan die hierdoor bijna van zijn rijwiel afviel). Sommigen van onze groep dacht dat het undercover drugshonden waren, maar dit is nooit bewezen. Na de enerverende stadswandeling kreeg ik een avondmaal met veel kaas, salade en brood, met een stuk vlees. Het was goed te eten, en ik bedankte de moeder natuurlijk hartelijk voor het heerlijke eten. In de avond spraken we af met de groep, maar omdat op maandag bijna geen  uitgaansgelegenheden open waren keerden we al snel terug naar ons warme bed. Isabel Dinsdag, 13 april 2010 Vandaag was de eerste dag dat we op school in de groepen zouden gaan werken voor ons verslag. Ik ging vandaag, samen met mijn “twin” Alice, met de bus naar school. Ik ben erachter gekomen dat het verkeer er hier heel chaotisch aan toe gaat! Iedereen rijdt door elkaar heen en toetert er op los. Alice meent dat er structuur in zit, maar dat zie ik echt totaal niet! Al met al kwamen we veel te laat op school en kon ik het lokaal niet vinden. Na een kwartier te hebben gezocht vond ik eindelijk het groepje waarmee ik het onderwerp “Jobs on the move” ga doen. Het is wel grappig om te zien hoe de school eruit ziet. Als je buiten staat denk je:” Hey, dat is een mooi gebouw!”  Maar als je binnen bent zie je toch een heel ander gebouw. Er staat van alles op de muren geschreven, het is er heel chaotisch en de wc is echt heel raar. Er zit namelijk helemaal geen bril op de wc en het wc-papier is op en toch gaan er gewoon mensen naar de wc! Ik vraag me af hoe ze dat doen . Nu weer even terug naar de project groep. We hebben een soort opzet gemaakt van wat je allemaal kunt tegenkomen als je gaat werken in het buitenland. Bijvoorbeeld wat de gevolgen zijn voor je familie en vrienden en of je nog een speciaal diploma nodig hebt. Dit alles hebben we in groepjes besproken en aan het begin van de middag hebben we het met iedereen besproken. Hierna stond op het programma dat we een sport activiteit gingen doen. We konden kiezen uit badminton of volleybal. Maar ik heb de afgelopen dagen al gemerkt dat meiden hier niet zo veel aan sport doen. Dus dit was geen uitzondering en zijn we met een klein groepje (Sjoerd, Joris, Harm, Manon, Isabel en ik) naar het strand geweest. Dat was echt heel gaaf!! Witte zandstranden, helder blauw water en palmbomen. Wat wil je nog meer? Daar hebben we paar uur gezeten en wat gepraat. Later kwam de andere groep (overige mensen uit Nederland met hun twin) eraan en hebben we daarmee ook nog wat gepraat. Toen gingen we met de bus terug. En ik kan wel zeggen dat je hier niet de bus in moet als het spitsuur is. We hebben 1,5 uur gestaan in de bus en het was misschien net 5 km wat we hebben afgelegd. Zo meteen ga ik eten met Alice. Het eten is hier heel lekker! Maar ik heb al geleerd dat je niet zoveel moet eten. Ik heb geen idee wat we na het eten gaan doen. Ik heb gehoord dat we weer naar een pub gaan! Dus dat wordt weer lekker laat vanavond! Dominique Woensdag, 14 april 2010 Vandaag stond ik op om 7.00 om naar school te gaan. Door het fijne verkeer hier in Palermo was ik 3 kwartier te laat op school. Gelukkig vonden de leraren het niet erg. De eerste 2 uur hadden we dezelfde internationale les als gisteren. In de pauze heb ik een broodje patat geprobeerd, dat wordt hier best veel gegeten. Ik dacht dat het helemaal niet lekker zou zijn maar het is best goed te eten. Na de pauze hadden we tot 1 uur internationale les, waar we voorbereidingen hebben getroffen voor de ronde tafel van vrijdag. Van 1 tot 2 hadden we een pauze waarin ik nog maar een broodje patat heb gegeten. Om 2 uur gingen alle leerlingen het Cappella Palatina bezichtigen. De Cappella was van buiten nogal groot en niet heel spectaculair, maar van binnen zag het er heel mooi uit. Na ongeveer een half uur gingen we naar Catacombe dei Cappuccini, wat ongeveer een half uur lopen was. Dat was nogal bijzonder. In de Catacombe lagen een heleboel mummies opgebaard, maar de meest bezochte mummie was een klein meisje, dat bijzonder goed bewaard is gebleven. Ze had nog gewoon haar en een huid en het leek alsof ze sliep. Na de Catacombe moesten we het hele stuk weer naar school lopen en vanaf daar hadden we de rest van de dag vrij. Joris Zaterdag, 17 april 2010 Onze eerste vrije dag is aangebroken, zaterdag. Dus vandaag was het tijd om uit te slapen! Daarom hoefde ik vandaag pas om 7 uur mijn bed uit te komen. Wij, de Nederlanders hadden het goede idee om naar het strand te gaan aangezien de Italianen gewoon naar hun les moesten. Hier waren zij het natuurlijk niet mee eens en zij besloten met z'n allen te gaan spijbelen om met ons mee te gaan. Om half 9 zaten Maartje en ik bij een hotel waarvan de vader van Maartjes twin de manager is. Hier hebben we, wat ondertussen niet meer nieuw voor ons is weer twee uur gewacht, overigens wel bij een heel mooi zwembad met een prachtig uitzicht over de zee bij Mondello. En zijn vervolgens met de auto, want vijf honderd meten lopen kunnen ze hier niet, naar het strand gebracht. Hier vonden we de rest van de Nederlanders met hun twins. Hier hebben we zo'n beetje de hele dag gelegen en gezwommen, ook mnr Mooij en mnr Franzens kwamen even een kijkje nemen. Helaas hadden bijna alle Nederlanders zich niet erg zorgvuldig ingesmeerd met zonnebrand, met gevolg dat we allemaal als rode kreeften het strand verlieten.. Deze dag hebben we allemaal gehoopt dat ons verblijf in Palermo nog iets verlengd zou worden. Maar we moesten wachten met het verlossende antwoord tot 's avonds na acht uur. 's Avonds om acht uur kwamen we met de hele groep weer samen op een centraal plein in het centrum in Palermo. Nadat mnr Mooij had gebeld dat we de volgende dag niet naar huis konden keren hebben we met z'n allen een vreugde dansje gedaan, dit zouden we gaan vieren deze avond. Aangezien het zaterdagavond was, gingen we ervan uit dat we nu een keer 'echt' uit zouden gaan. Eerst gingen we 'uit eten', dit hield in dat we bij een soort Italiaanse macDonalds een soort pizzabroodje en een blikje cola staand naar binnen hebben gewerkt. Hierna zijn we op een terrasje gaan zitten, en hebben we natuurlijk uit volle borst happy birthday voor Maartje's 18e verjaardag gezongen! Tot mijn teleurstelling stond om 11 uur de vader ons alweer op te wachten om ons mee naar huis te nemen. Het uitgaan hier stelt dus niet heel veel voor.   Zondag, 18 april 2010 Aangezien we vandaag niet naar huis gaan, kunnen we uitslapen!!! Voor mij is het vandaag een echte Hollandse zondag, aangezien mijn twin de hele dag huiswerk moet maken, moet ik mijzelf maar vermaken. Alhoewel haar huiswerk er reuze interessant uitziet, ze bladert op dit moment namelijk in een woordenboek wat minstens 30 centimeter dik is, heb ik niet echt de neiging om me hier in te verdiepen. Ze zijn hier vrij serieus met hun huiswerk, ze is er vandaag al minstens 12 uur meebezig!! Daarom heb ik heerlijk uitgeslapen tot ongeveer een uur of een om daarna te ontbijten. Een uurtje later kreeg ik alweer mijn lunch, dat overigens erg lekker was, pasta, prosciutto en een soort omelet met daarin aardappel. De rest van de dag heb ik, hoe verstandig ik ben, mijn Duitse boek dat ik van huis mee had genomen gelezen. Veel meer zou deze dag me wel niet meer brengen, het is namelijk al negen uur en het avondeten moet nog komen! 2009 Palermo (8 maart 2009) De dag begon erg vroeg. De meesten stonden  al om vier uur op. Vanaf school vertrokken we naar het vliegveld in Keulen. Daar aangekomen moesten we een lange tijd wachten, dus besloten we te gaan slapen. Na het inchecken en het opnieuw wachten, stapten we het vliegtuig in. Na twee uur vliegen kwamen we aan en stapten we het vliegtuig uit. De zon scheen en het was supermooi weer. Nu waren we toch wel een beetje gespannen om onze twins te ontmoeten. We liepen door de deuren van het vliegveld en alle Italianen kwamen op ons af. Ze gaven ons een kus, soms twee. We snapten daar niets van. Na uitleg gevraagd te hebben gingen we met onze twins mee naar huis.Meteen gingen we eten. Bij de meesten waren het wel vier gangen! Gelukkig waren we op school gewaarschuwd dat we meerdere gangen zouden krijgen, dus we hadden ons erop voorbereid.’s Avonds gingen we met al onze twins, en al onze vollle buiken, naar Palermo toe om de stad te verkennen. We hadden afgesproken elkaar te treffen om vier uur. Maar dat werd natuurlijk kwart voor vijf. Zoals te verwachten duurde het opnieuw erg lang voor de Italianen hadden besloten waar we naartoe zouden gaan. Het kwam erop neer dat we een simpel rondje door de stad maakten en maar weer naar huis gingen. We waren namelijk erg moe. Caroline   Palermo (9 maart 2009) De dag begon opnieuw vroeg, rond zes uur. De school begint namelijk om 8 uur. ’s Morgens moesten we een presentatie doen over onze school. De school van Palermo had een filmpje over de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad. De scholen uit Duitsland en Denemarken lieten dia’s zien met foto’s van hun school. Wij hadden foto’s van Nederland en van onszelf. Aan het eind van ons filmpje dansten we de Kabouter Plop-dans en gooiden we drop (meneer Smeeles idee), waarna we dus ook alles moesten opruimen. Daarna kwamen de ‘Funny Olympic Games’ met tennisballen gooien en lucifersdoosjes wegblazen. Tot slot van de ochtend trokken we naar een voetbalveld, waar de Nederlanders en de Duitsers samen tegen de Italianen speelden. Wij wonnen met 8-7. Toen de meiden wilden voetballen, vonden de Italianen dit erg raar. Maar daar trokken we ons niet veel van aan. Na het voetballen gingen we eerst zonnen, de Nederlanders in T-shirt, de Italiananen in winterjas. Tot slot van de middag liepen we naar de catacomben van Palermo. Daar hingen eeuwenoude aangeklede lijken van rijke mensen, tot eind 19e eeuw. Sommigen hadden nog haar of stukken vel. De meesten van ons vonden dit indrukwekkend, maar wel een beetje vies. Na afloop gingen we met onze twins naar huis. ’s Avonds bezochten we een pub om iets te drinken. Er is hier geen busrooster. Je moet gewoon op de bus wachten. En je moet vooral jongens uit Palermo NIET aankijken, want ze zijn volgens onze twins erg GEVAARLIJK. Verder zijn we nu al erg verbrand door de zon, terwijl het zo’n 20 graden is. Eline Palermo (10 maart 2009) Salve. Vandaag begon de dag zoals altijd: chaotisch. Ik douchete in een te kleine douchecabine waar de douchekop tot halverwege mijn rug kwam. Ik kan uit ervaring vertellen, dat je van dit soort situaties zeer creatief en lenig wordt. Hierna was het zoals altijd: haasten. Snel een broodje eten, wat kleren aanschieten en met de lift van vijf hoog naar beneden, waar de kleine Fiat Punto al voor de deur stond met een glimlachende stand-in-moeder. Ik (ongeveer een meter negentig) propte me op de achterbank. Een chaotische rit volgde. Door straatjes rijden waar zelfs de Punto nauwelijks doorheen kan, is een zeer bijzondere ervaring. Toen we bij de school aankwamen, stonden de anderen van onze groep al te wachten. Deze dag zouden we beginnen met de internationale klassen. Ik zat ingedeeld met Roena en Lisa en een hele rits andere mensen uit andere landen. Onze groep moest het hebben over migratie in Europa. Zoals eerder genoemd duurt alles, maar dan echt alles, ontzettend lang en is het zo chaotisch dat je je dat alleen kunt voorstellen als je er zelf bij bent geweest. Laat ik het zacht uitdrukken: de presentaties die we moesten zien (een zelfs twee keer) waren niet diepgaand. Wel hebben we daarna lekker in de zon op het plein gelegen met een Italiaans ijsje, wat natuurlijk nooit vervelend is. Dit gedaan te hebben maakten we met de bus een rondreis door Palermo. Het eiland en Palermo blijven ongelooflijk mooi en bijzonder. Aan het einde van de dag gingen we in een restaurantje een lekkere pizza eten met een Italiaans biertje van zesenzestig centiliter. Toen we het eten op hadden gingen we met onze Italiaanse buddies nog wat drinken in een cafeetje en zagen we gelukkig nog wat Championsleage-voetbal. Mijn kleine stand-in-vader haalde ons op en gelukkig mocht ik, toen we thuis kwamen, gelijk slapen. Het sfeertje is hier heerlijk en de omgeving prachtig, voor op vakantie. Arrivederci, Rolf Palermo (11 maart 2009) De avonden zijn lang, de ochtenden zijn vroeg, maar dat weerhoudt ons er niet van om er ook vandaag weer een feestje van te maken. Anke werd vandaag 18 en dat is in Italië een erg belangrijke dag. Na het zingen en feliciteren in alle talen, kon de schooldag beginnen. Net als gisteren gingen we in groepjes aan projecten werken. De bedoeling hiervan is dat we er veel van leren, maar eigenlijk heben we met de buitenlanders veel vrije tijd. Na school moesten we anderhalf uur wachten op het plein voor de kathedraal. Helaas was het niet zo’n mooi weer, dus kwam het niet van zonnen. We gingen met alle Comenius-mensen naar het paleis van de Noormannen. Het was heel mooi. We bleven er ongeveer een half uurtje. Daarna gingen we met alleen de Nederlanders naar een Romeinse ruïne, overal natuurlijk heel veel foto’s maken: ”Meneer, picture!” Om half vijf werden we door onze twin weer opgehaald op de plaza. (Een uurtje later gingen we dan eindelijk weg.) Iedereen ging even naar huis om te douchen en daarna ... party! Er werd een surpriseparty georganiseerd voor Anke. En om haar echt te verrassen werd haar verteld dat er maar drie mensen konden komen. Grapje! Want toen ze bij de pizzeria aankwamen, stonden veertig mensen op haar te wachten. Er werd pizza en taart gegeten, gezongen en gedanst. Kortom, een leuke dag werd geweldig afgesloten. Door Rinske, Lisa en Anke Palermo (12 maart 2009) Vandaag bezochten we Segesta en Selinunte. De bus zou vertrekken om half acht. Maar ja, dit is Palermo. Dus het werd een uurtje later. Na anderhalf uur te hebben gereden kwamen we aan in Segesta. Daar liepen we eerst naar een tempel en vervolgens gingen we naar het amfitheater, waarvoor we een hele berg moeSten bekilimmen. Sommige mensen waren hier echt te lui voor. Maar het loonde. Op de top was het uitzicht prachtig. We zagen zelfs de zee. Toen we weer terug waren bij de bus, reden we naar Selinunte. Daar mochten we eerst anderhalf uur aan het strand liggen. Het was prachtig weer, dus we konden zelfs een stukje de zee inlopen. Na het strand gingen we naar een park met Griekse tempels. Daar konden we klimmen op brokstukken van drie stempels die naast elkaar lagen. Laura was zelfs zo druk, dat ze haar mobiel kwijtraakte. "Dit is echt een ramp," zei ze. Na de tempels ondernamen we een poging de acropolis te bereiken. In plaats van de gewone weg, besloten wij (Laura, Esmee, Marjolein en Marleen) een kortere route te proberen. We liepen door bosjes en moerassen en kwamen uiteindelijk aan bij een vestingmuur, waar we doorheen klommen. Esmée had zich nog nooit zo Aeneas gevoeld (haar eigen woorden). Na nog wat geklim besloten we  dat de beste weg om weer terug te gaan via de muur was.  Dit bleek niet ons beste idee van deze dag. Maar het lukte wel! Toen we weer in de bus zaten kwamen we erachter dat Laura"s mobiel toch niet kwijt was. Hij zat gewoon in haar tas die ze had achtergelaten in de bus. We reden weer terug naar Palermo om vervolgens naar huis te gaan om te slapen, veel te slapen. Want het was een vermoeiende dag. Marjolein en Marleen Palermo (14/15 maart 2009) Ciao! Vandaag moesten onze Italiaanse twins naar school dus gingen wij wat zonder hen doen. We gingen met de bus naar een badplaatsje, Cefalu, waar we eerst een kerk bezochten en daarna mochten we óf met meneer Smeele mee een berg beklimmen, óf het dorpje in en het strand op. De echte die hards (welgeteld 3; Eline, Esmée en Laura) gingen natuurlijk de berg op. En daar hebben we geen spijt van gehad! Het was een erg steile berg, de klim was ook wel zwaarder dan die van donderdag. Maar wat een uitzicht! Echt heel mooi, over het stadje en over zee, over een ander dorpje.. alsof we in een reclamefoldertje stapten! Meneer Smeele, die ongeveer overal al is geweest, zei zelfs dat hij nog nooit zoiets had gezien.  Omdat we om 12 uur bij de bus moesten zijn, gingen we op tijd weer weg. Bij de bus bleek dat de rest van de Nederlandse groep ontbrak! Uiteindelijk (na een kwartier ofzo) was bijna iedereen er: alleen Marleen en Marjolein ontbraken. Ze waren verdwaald en om kwart voor 1 kwamen ook zij eraan - op z'n Italiaans: te laat - en konden we vertrekken.  Toen we terug waren bij school, werden we herenigd met onze twins en namen zij ons mee naar een soort Siciliaanse lunchroom. Daar kregen sommigen koeientongen/magen/longen te eten. Vervolgens liepen we verder naar het 'park' (een grasveld aan zee) waar we in de zon gingen chillen en volleyballen. Omdat iedereen nog wilde shoppen, gingen we daarna de stad in en kochten de meesten een shirt van U. S. Città di Palermo, de lokale voetbalclub uit de Serie A. Die avond was er een feest met alle Italianen, Duitsers, Oostenrijkers, Denen, Fransen en Nederlanders. De volgende dag moesten we er al vroeg weer uit omdat we om kwart voor 11 moesten inchecken en afscheid nemen! Dat ging gepaard met veel tranen en verdrietige mensen.. Het was ook zo'n fantastische week! Na dit uitgebreide afscheid liepen we verder naar de vertrekhal en konden we al snel vliegen: twee en een half uur later zat onze vlucht er al weer op en waren we aangekomen in Duitsland. Sommige ouders stonden daar al te wachten om ons naar school te brengen, waar de rest van de ouders stond. Toch wel fijn om die weer te zien, maar we missen het mooie en warme Sicilië wel zeg!  Arrivederci, Esmée en Laura