Italië, Campobasso
Ulenhof

             Uitwisseling VWO5 Campobasso 2008-2009

Zondag 18 maart

Campobasso (7 maart 2009)
Om 7 uur 's ochtends vertrokken we onder professionele begeleiding van de heren Keizer en Hendriksen per auto richting Keulen. Bepakt en bezakt checkten we in, en na een kopje koffie (met een gebakje) stapten we in het vliegtuig. Sommige mensen, waaronder ikzelf, vlogen voor het eerst dus het was best wel spannend. Toen we eenmaal in de lucht waren vermaakten we ons met een lekker muziekje. Om 1 uur landden we in Rome. Het was er super lekker weer, de zon scheen en het vakantiegevoel kwam helemaal boven. Eigenlijk wilden we allemaal blijven, maar we werden al opgehaald door onze Italiaanse begeleider Umberto. We gingen verder met een busje richting Campobasso. De reis ging lekker op zijn Italiaans, we scheurden met 150 over de snelweg terwijl onze chauffeur uitgebreid aan het bellen was. Na 3 uur in de bus (met korte pauze) kwamen  we aan in Campobasso. We werden op het schoolplein gedropt met onze koffers en we moesten wachten tot onze twins ons op kwamen halen. Een voor een kwamen er Italiaanse gezinnetjes aan lopen. De meesten van ons hadden al contact gelegd en foto's uitgewisseld, dus iedereen herkende elkaar al snel.
Vanaf toen ging iedereen zijn eigen weg. Ik liep samen met mijn twin en haar broer naar huis. Ik woon in een zwaar bewaakt gebouw, want de vader van mijn twin werkt bij de belastingdienst (en dat schijnt een gevaarlijk beroep hier met die maffia...). Toen we eenmaal thuis waren was ik eigenlijk wel toe aan een beetje rust, maar ik werd meteen meegenomen naar het centrum van de stad. 's Avonds bruist de stad van energie. Er zijn honderden mensen in de weer, overal staan groepjes jongeren te praten en te eten (en ook vooral roken). Die avond zijn we de hele stad door gelopen, ik ben voorgesteld aan 100 Italianen en we zijn later op de avond nog naar een discotheek geweest. Uiteindelijk lag ik om kwart over 5 in bed... Een slopende maar hartstikke gezellige dag!
Hanneke



De wekker ging af om 6 uur 's morgens, het begin van een lange dag. Per auto vertrokken we naar Keulen, om half 11 vertrok ons vliegtuig richting Rome. Na een vlucht van anderhalf uur kwamen we daar aan. Toen iedereen hun bagage terug had kwam de wiskundeleraar Umberto ons ophalen met een busje. Zijn engels was niet erg goed maar hij deed hard zijn best. Prachtig weer daar in Rome maar naarmate Campobasso naderde zagen we steeds meer sneeuw. De ontmoeting met onze gastgezinnen was erg spannend maar uiteindelijk viel het allemaal erg mee. Giulia nam mij mee naar het huis van haar tante waar zij het grootste gedeelte van de week woont. Het was een mooi huis maar erg klein, ik paste nauwelijks door de deur.Na een echte Italiaanse maaltijd (niet het lekkerste wat ik ooit gegeten heb maar mijn 'tante' heeft erg haar best voor mij gedaan) heeft iedereen elkaar ontmoet op een plein waar wij onze eerste ervaringen konden uitwisselen. Om half twaalf kwam mijn 'vader' ons (mij en Giulia) ophalen (met een dikke wagen) om ons naar de disco te brengen.Helaas waren niet alle Nederlanders daar aanwezig maar ik heb een hele leuke avond gehad. Het was een zeer exclusieve disco, 18 plus en heerlijke cocktails. Om drie uur was ik erg moe en heeft mijn 'vader' ons opgehaald. Na deze lange dag was ik zo moe dat ik meteen in slaap gevallen ben toen in ik aankwam bij haar huis.
Michelle



Campobasso (
8 maart 2009)
Ik werd om 11 uur (op niet al te subtiele wijze) wakker gemaakt door mijn twin. We gingen ontbijten, ik kreeg eerst een bakje yoghurt en daarna een sneetje brood met nutella (eigenlijk was het nutella met brood...). Daarna kwam Ester samen met haar twin naar ons huis en gingen we samen lunchen. Ik had verteld aan mijn twin dat ik erg van lasagne hield, dus haar moeder had speciaal voor mij lasagne gemaakt voor de lunch. Ik was natuurlijk heel blij en begon lekker te smullen van het eten. Na een flinke portie lasagne zat ik al best vol, maar toen bleek dat de pasta alleen nog maar het voorgerecht was! Dus ik kreeg daarna nog een kipschnitzel, een courgetteprutje, sla en brood (en ik moest alles proeven) dus ik zat behoorlijk vol. Maar bij een maaltijd hoort ook nog een toetje, dus daarna moest ik nog een flinke bak ijs naar binnen werken. Ik stond op ontploffen, maar het was gelukkig allemaal erg lekker. 's Middags gingen we met het gezin van Ester haar twin de bergen in. We maakten wat foto's in de sneeuw, en later kwam ook Michelle met haar twin daar in de bergen. We gingen zo met zijn zessen het dorpje in, waar de 'vader' van Michelle zijn bedrijf heeft staan. Hij is de eigenaar van een fabriek waar ze mineraalwater en frisdrank in flessen stoppen. Hij gaf ons een rondleiding door de fabriek en vertelde vol trots over zijn machines. We moesten bij elke machine op de foto, en toen hij klaar was met de rondleiding kregen we een heel pakket met boekjes en proefmonstertjes van zijn spullen. We gingen weer terug naar huis, en 's avonds gingen we weer het centrum in. We hadden afgesproken om 8 uur met de hele groep, en we zouden dan gaan eten in een pizzeria. Het was daar heel erg gezellig, maar eigenlijk hadden de Nederlanders helemaal geen honger omdat iedereen 's middags al volgepropt was. Toch namen we allemaal een pizza (we bestelden om half 9 en kregen hem om half 11) en we zaten tot ongeveer half 12 gezellig te eten met zijn allen. Daarna werden mijn twin en ik opgehaald door haar vader. We gingen toen meteen naar bed, want morgen moeten we naar school.
Hanneke



Ik werd wakker in een tweepersoons bed met een prachtig uitzicht op de bergen. Toen ik de kamer uitkwam bleek dat ik zo ongeveer een hele etage voor mij alleen had met een eigen badkamer (1 van de 4 badkamers)! Het bleek vrouwendag te zijn, op deze dag krijgen alle vrouwen gele bloemen dus ook ik kreeg bloemen. Samen met Giulia heb ik een wandeling gemaakt in de bergen, dat was erg mooi. Maar toen wij veel te laat voor de lunch terugkwamen was haar vader erg boos. Na de lunch heeft mijn 'vader' mij zo ongeveer ontvoerd en zijn we opnieuw de bergen in gegaan. Na een heleboel mooie foto's in de bergen heeft hij mij meegenomen naar zijn fabriek. Ik weet nu precies hoe mineraalwater en frisdranken worden geproduceerd! Hij kon geen woord engels, maar heeft ooit in Frankrijk gewoond dus ik kreeg de hele rondleiding in het Frans. Zo kon ik ook nog een beetje mijn Frans oefenen. In de avond bracht mijn 'vader' ons terug naar Campobasso. Hij vond het erg jammer dat hij afscheid van mij moest nemen en stond erop dat ik mijn zomervakantie hier doorbreng in hun zomerhuis. In Campobasso hebben we met de hele groep pizza gegeten. Het was een erg gezellige avond. Na de pizza zijn we nog even naar een pub geweest. Om 12 uur lag ik dan eindelijk in bed. Ik heb nog nooit zo goed geslapen.
Michelle

Campobasso (9 maart 2009) 
Vandaag was een zware dag, we moesten veel lopen (en in CampoBasso gaat dat veel omhoog en omlaag) we moesten ons 's ochtends om half negen melden in de school " Mario Pagano" bij Umberto en Giovanna. We hebben daar een wiskunde les bijgewoond en later moesten onze leerlingen aan de slag met hun "twins" met het thema: Migration. De Italianen bleken erg goed voorbereid te zijn en dus moesten onze leerlingen nog even flink aan de bak. In de pauze hebben de meeste meiden gevolleybalt met de Italianen en hebben de jongens gevoetbalt tegen de Italianen. Na een geweldige score van hockeyer Bas Kuipers moesten we helaas de gelijkmaker toestaan na een blunder van onze gelegenheidsgoallie, Dhr Keizer. In de middag hebben we heel CampoBasso te voet gezien en waren we ook behoorlijk kapot toen het programma om 18.00 uur eindigde. Wat deze maandag opviel waren de verhalen van onze leerlingen over hun Italiaanse "vaders en moeders". Ze worden behoorlijk vertroeteld en de hartelijkheid van de mensen spreekt de meesten wel aan. Ook het eten hier is erg goed en meestal vaak veel te veel. Sommigen hadden nog wat energie over en zijn 's avonds nog even de stad in geweest, voor anderen (de docenten) ging het licht uit.
Dhr Hendriksen.


 
Campobasso (10 maart 2009) 
De voortekenen waren goed: we openden onze gordijnen om 07.00 uur en het was een stralend mooie dag. De zon liet zich gelukkig veel zien deze dag. We vertrokken om 08.10 uur met de bus naar Campitello, oftewel: het skiresort van deze streek (Molise). Nadat iedereen zijn/haar ski's had gekregen gingen we naar de piste. Het uitzicht was geweldig !!! De beginners kregen twee uur les en de gevorderden gingen alvast genieten van de verse sneeuw. Ook onze Italiaanse twins gingen mee en wat opviel was dat de meeste Nederlanders beter naar beneden kwamen dan de Italianen.
We hebben een fantastische dag gehad en iedereen was behoorlijk verkleurd (zeg maar gerust: verbrand) toen het 16.00 uur was en tijd om een groepsfoto te maken en terug te gaan naar de bus. Ik ga geen verhalen vertellen over Simone en Rogier , die behoorlijk rare dingen deden op die lange latten, want dan maak ik alleen maar de ouders bezorgd. Iedereen was behoorlijk moe na deze geweldige dag en voor sommigen was dit een lifetime experience !!! Dus de meesten zullen wel goed slapen. Morgen gaan we op bezoek in een badplaats (Termoli) en hopen op weer zo'n prachtige dag als vandaag.
Dhr Hendriksen.

Campobasso (11 maart 2009)
Vandaag begon de dag erg vroeg. We moesten om half acht op school zijn. Aangezien we allemaal erg verbrand waren van het skiën van gister, was het een lachwekkend moment om iedereen met ontzettend rode hoofdjes op het schoolplein te zien staan wachten. Het verschil tussen Italianen en Nederlanders werd daardoor nog duidelijker (Italianen verkleuren namelijk niet). Rond kwart voor acht vertrokken we met de bus naar Campomarino. We ontmoette daar de burgermeester. Hij vertelde ons wat over de streek Molise en de twee Albanese immigranten vertelden ons wat over hun ervaringen met integratie.
Daarna vetrokken we met de bus naar Termoli, een klein dorpje aan de kust. Gelukkig was het stralend weer, strak blauwe lucht en een stralende zon. Dit was echter niet zo goed voor onze verbrande gezichten. Eerst kregen we een rondleiding door de stad van studenten die toerisme studeren. Hierbij zijn we door het smalste straatje van Europa gelopen, waarbij iedereen bang was dat meneer Keizer er niet doorheen zou passen. De studenten brachten ons later naar een hotelschool waar we een heel menu voorgeschoteld kregen. Toch moesten we op z'n Italiaans weer een uur wachten voordat we naar binnen konden want er was een ongeluk gebeurd.
Toen we na het eten eindelijk naar het strand konden, begon de lucht helaas te betrekken. Het werd steeds kouder. Toch waren er drie dappere meiden die beloofd hadden te gaan zwemmen en dat uiteindelijk dus ook deden. Bar koud maar wel leuk! Doordat het weer minder werd, werden we binnen vermaakt. We gingen schilderen. We moesten onze mooiste gedachte over Termoli op papier zetten. Iedereen ging als kleine kindertjes druk aan de slag. Toen uiteindelijk de zwemsters opgewarmd waren vertrokken we terug naar Campobasso.
s'avonds was er een feestje bij een van de Italiaanse leerlingen thuis. De helft zat boven op de bank naar de wedstrijd manchester (van de Sar!) tegen inter milaan te kijken terwijl de andere helft beneden aan het feesten was.
We kijken terug op een geslaagde dag!
Miriam en Merijn


 



Inloggen | disclaimer | webmaster@ulenhof.nl | realisatie SchoolMaster BV