Spanje 2008

Vandaag was een mooie dag. We hebben om een uur of 9 verzameld bij school om vervolgens - na even op het internet te zijn gegaan - in Bilbao foto's te hebben gemaakt van bepaalde bezienswaardigheden. Die we morgen moeten gaan presenteren voor de ouders en de anderen. We moesten om 2 uur weer verzamelen en gelukkig voor ons waren de meesten al om een uur of 12 klaar. Daarna was het shoppen of even lekker liggen of zoals wij hebben gedaan even een terrasje pakken in de 21 graden warme zon met een lekker biertje erbij [onbetaalbaar]. Om 2 uur werd de Nederlandse groep gesplitst en gingen we naar het Guggenheim museum waar we (surrealistische) kunst gingen kijken.
 

Voor sommigen bleef het niet bij kunst want er was ook een erg interessante Zweedse klas in het museum waarvan sommigen de aandacht erg positief afleiden. Na het Guggenheim werden er weer wat groepen gesplitst en gingen we in verschillende barretjes wat drinken en uiteindelijk gingen we naar een café waar nagenoeg alle Nederlanders zaten en daar hebben we de dag afgesloten, nou ja, eerst nog even avondeten om 11 uur maar dat was het dan ook. Morgen kunnen we nog mooier weer verwachten en een waarschijnlijk lange nacht voor de meesten, dus lekker vroeg naar bed en op naar de laatste volle dag.
Maarten.

En hoe was de week van Swijtink & De Bundel? Nadat ze maandag nog wat leerlingen  met behulp van de plaatselijke apotheek terug in elkaar hebben gezet, nam de week een rustige wending. Langzaam gingen ze op in het gebeuren in Bilbao en de school. 's Morgens vertrokken ze vrolijk naar hun ontbijtcafe waar Swijtink geroutineerd het sportjournaal volgde op tv en De Bundel een krantje las. De ober, die enkele dagen hun eetgewoonten had geanalyseerd, zette vervolgens zonder te vragen een grote croissant en een kleine koffie voor Swijtink neer, terwijl De Bundel achter een grote kop koffie haar tortilla stokbrood aanviel.   

Rond 8.00 uur stopte het rode autootje van collega Bego die de beide docenten naar de school bracht. Daar wachtte het hele Baskische team in de lerarenkamer op de twee Hollanders met koekjes en koffie en werd een half uur lang in het Spaans de onderwijssystemen vergeleken waarbij Swijtink iedere dag weer verrassend blijk gaf van een toenemende Spaanse woordenschat. Afhankelijk van het dagprogramma, werd rond 2.00 uur 's middags de lunch genoten. Voor Swijtink bestond die iedere lunch ( evenals het diner) uit inktvisachtige beesten waarbij gold dat hoe verder de poten over het bord uitstaken hoe gelukkiger Swijtink keek. Na de lunch rond 17.00 uur verdween De Bundel steevast in de talloze steegjes van Bilbao om te doen wat alle meisjes overal te wereld doen: shoppen!

Tegen 20.00 uur begonnen de magen weer onrustig te worden  en vertrokken de twee langs de miljoenen bars van Bilbao om te beginnen aan een rondje tapas, in Baskenland pinxtos genoemd. Rond 21.00 uur zorgde Swijtink er voor dat de wereld weer een inktvis armer was en probeerde De Bundel nu eens iets te eten wat niet eerst een oor, maag, snuit of tong van een beest was geweest. Afhankelijk van het welvaren van de leerlingen werden vervolgens sms-jes beantwoord ( Anika standaard iedere avond even goedenacht wensen, Lieke eraan herinneren dat ze vanavond naar bed moest, Tessa weer zeggen hoe stoer ze wel niet was met haar zoveelste overwinning op zichzelf, Marloes eraan herinneren dat ze Spanje niet leuk vond en Bas controleren of ie überhaupt nog wel in Bilbao was. ). Vervolgens wachtte De Bundel dan tot diep in de nacht op de stukjes tekst van de leerlingen om die op een vooroorlogse manier om te zetten zodat Hubbers in Nederland er weer chocola van kon maken.

Hoogtepunt voor de twee was toch wel de donderdag toen 17! leerlingen vrijwillig besloten de docenten te vergezellen naar het Guggenheim. De Baskische collega´s hebben t er nog over.Wat zijn die Hollanders toch cultureel!  Swijtink en De Bundel zullen dit succes komende week zorgvuldig analyseren zodat ze komende week wellicht met 30 Ulenhoffers naar t Rijksmuseum kunnen. 

Helaas moeten we dit relaas nu onderbreken om weer een inktvis een kopje kleiner te maken. We gaan nog even genieten.  
Swijitink & De Bundel

Hallo mensen.
Vandaag (12 maart) was een lange maar hele leuke dag.
We moesten om tien voor 9 op school zijn en we waren gelukkig net op tijd anders hadden we de bus gemist. Toen gingen we in de bus naar een plaatsje buiten Bilbao en daar was een gebouw wat vroeger werd gebruikt voor de regering. Hierna zijn we doorgereden naar een fabriek waar ze ijzer smeden. Daar hebben we ook een rondleiding gehad en het was ook best interessant om te zien. Alleen vond ik het wel jammer dat ze niet lieten zien hoe de hamer werkte en wel hoe het vuurtje harder ging branden. Na de rondleiding gingen we ook nog even naar een kamertje waar 2 molens stonden en lieten ze ons ook nog even zien hoe dat werkte.

Na dit alles gingen we naar een plek waar we konden lunchen. Iedereen had zijn eigen lunch meegebracht dus alle halve stokbroden kwamen weer uit de tassen.
Daarna kwam het grote avontuur. We gingen naar een ‘adventure’ park, daar moest je met van die broekjes ofzo van boom naar boom klimmen over indianen bruggen en tokkelbanen enz.

Het was echt heel leuk om te doen, alleen sommige hadden hoogtevrees. Om half 7 was iedereen weer uit de bomen en gingen we weer richting school en toen was de dag ook al wel weer aan zijn einde. Wij zijn nog even naar een barretje gegaan en het was daar heel gezellig.
Gegroet, de mensen uit Bilbao.

woensdag 12 maart
Momenteel is het 23:28 en ik ben er net weer thuis na een lange dag in Bilbao! Vandaag begon de dag om half 8, want we moesten zoals alle andere dagen om 8:50 uur op school zijn. Zoals gewoonlijk mislukte dit weer en kwamen wij weer net op tijd aan om de bus richting Encartaciones te gaan. Dat is een streek in het westen van Spanje (Oh nee, Baskenland!). Daar bezochten wij het assembly house, wat het nou precies inhoudt dat weet ik nog steeds niet. Mevrouw de Bundel vertelde ons aan iets leuks te denken en te doen alsof we het interessant vonden. Na de voor ons eeuwig durende rondleiding mochten we eindelijk naar buiten, zodat de andere helft van de groep deze zeer interessante rondleiding mochten volgen. Na het bezoek aan dit museum gingen we op weg naar het volgende museum. Bij dit museum werden ook weer 2 groepen gemaakt, dit keer een groep Nederlanders en een groep Basken. Dit museum was wel iets boeiender, het ging over ijzergieterij. Wij kregen te zien hoe ze door middel van water een stuk ijzer konden omsmelten of vervormen. Water? Ja, alles oude machines werden aangedreven door water. Eindelijk was het dan zover: de lunch! Iedereen haalden zijn broodjes tortilla uit de tas en ging lekker buiten in de zon zitten eten! Het was heerlijk weer: 20 graden, bijna windstil en de zon scheen volop! En dan maar zitten zeuren dat wij het hier in Bilbao zo zwaar hebben. Na de lunch gingen wij richting het Sopuerta Tree Top Adventure Park, dat is de plek waar wij de helemaal middag gingen survivallen. Er was een heel parkoers dat we moesten afleggen, soms zaten er best spannende dingen in. Het parkoers speelde allemaal hoog in de bomen af, we moesten van platform naar platform.

Rond half 10 vertrokken wij weer om richting onze stamkroeg te gaan. Alhoewel, stamkroeg? Het is een kleine bovenverdieping waar het helemaal blauw staat van de rook en waar iedereen mee doet aan een dartsspel. Maar goed, toch nog wel gezellig! Rond 23 uur kwam mijn Spaanse gast haastend aan. Wat bleek, we moesten opschieten om de laatste metro richting huis te nemen. Toen wij op het metrostation aankwamen moesten we nog 4 minuten wachten, net op tijd dus. Ondertussen is het 23:56 en ik vind het wel tijd om naar bed te gaan. Eigenlijk zou ik nu nog moeten avondeten, maar dat sla ik deze keer toch maar af. Morgen staat weer lange dag voor de boeg!
Tom

Na heerlijk geslapen te hebben in een te klein bed, ging ik heerlijk douchen onder een te kleine douche. Inderdaad alles is (te) klein hier. Het ontbijt bestond uit opgewarmde melk met cacao poeder met daarin een soort cornflakes, gelukkig goed binnen te houden. Rond een uur of 8 bracht de vader des huizes ons naar school, waar we overigens veel te vroeg kwamen. Vandaag stonden de workshops op het programma. De groep was verdeeld in vieren. De eerste workshop was: How to make a ´pelota´. Pelota is een typisch Basks spel, het lijkt een beetje op squash alleen dan met de hand. Wij moesten een handschoen in slierten knippen en oprollen, daarna wol eromheen binden en tot slot netjes afplakken met tape.De bal (pelota) was klaar. De volgende workshops was het maken Talo met txorizo. Een simpele tortilla uit maismeel, water en zout met een overheerlijke worst! Dit was vrij makkelijk om te maken en het smaakte goed. Baskische dans stond nu op het programma, een aantal vreemde dansjes waarbij je met je kont en je oren de grond aan moest raken! Het was lachwekkend maar daar bleef het ook bij. De pauze was aangebroken en we gingen een potje voetballen in de gym zaal. In Bilbao staat 1 of andere hond gemaakt van bloemen, wat nogal belangrijk is voor de inwoners en deze gingen wij namaken in het klein van vilt. Leuk gedaan! De hond was klaar en de lunch ook. Gefrituurde vis met pasta en ZOUTE salade. De vis was tot mijn verbazing super lekker! De traditionele spellen waren nu aan de beurt; touw trekken, het pakken en weg leggen van houten stokjes, met een zak op je schouders rennen en het trekken van iemand die in een autoband zit. Na 2 rondjes was iedereen al behoorlijk vermoeid en snakte naar wat fatsoenlijk drinken wat ze niet hebben in de school (het water smaakt naar chloor). Het was wel een geslaagd dagje.
Groetjes Gerwin 

Geachte Thuisblijvers,
Even een stukje over vandaag (dinsdag) over onze dag
De bedoeling van vandaag was, om workshops te doen net zoals we in Nederland deden.

Als eerste workshop hebben we de Puppy gemaakt die voor het Guggenheim museum staat. Je moest een lapje stof aan elkaar lijmen met wol ertussen en beplakken met andere stukken wol. Daarna gingen we de trappen op om naar het lokaal te gaan waar we een pelota gingen maken. (wikipedia) Het was erg leuk om te maken maar wel moeilijk dus was ik blij toen hij klaar was. Daarna gingen we naar de keuken om een talo met chorizo te maken. (again wikipedia) Hij was erg lekker en gemakkelijk om te maken dus dat maakte het heel leuk. Daarna hadden we een korte pauze en zijn we met een hele grote club gaan voetballen en basketballen maar dat ging moeilijk want het was erg druk. Vervolgens kregen we de Baskische dansen. We kregen les van een leraar van de universtiteit van Bilbao die dansen erg leuk vond. Als excuus pakte ik mijn camera en heb een paar filmpjes gemaakt die erg leuk zijn geworden. Veel mensen waren blij toen we klaar waren want het was niet echt geweldig maar wel leuk om gedaan te hebben. Hierna gingen we weer naar de keuken om te ... eten met de rest van de school. En toen een basketbalwedstrijd om te ontspannen. De Nederlanders tegen de Basken. Wij met 5, zij met 12 maar we wonnen toch dus dat was wel leuk! Toen Baskische sporten en dat was erg vermoeiend. We deden onder andere Soka Tira en de Tug of War. Aan het eind kregen we een T-shirt van Baskenland als beloning. Na een vermoeiende dag gingen we nog naar een soort speeltuin waar we ons nog ff hebben lopen uitleven. We zijn nog langs het Guggenheimmuseum gelopen en daar werd er vuur gespuwd in het water wat erg mooi was om te zien. Toen we veel verder waren zijn die knuppel van een Gerwin en ik terug gerend om zijn tas met al zijn spullen op te halen, want die had hij laten liggen bij de speeltuin. (kon er ook nog wel ff bij) hebben die avond nog een biertje gedronken en zijn naar huis gegaan.

Ik heb een hele leuke dag gehad en verheug me alweer op morgen. En nog een ding, het eten wat Ikers moeder maakt is verrukkelijk! Heb elke avond om 23.00 ziten eten.

Adios, Oskar 
 

Vanmorgen heb ik kunnen uitslapen tot ongeveer 10 uur. Dit was wel prettig aangezien we gisteravond en vannacht een feest is de stad hebben gehad en we rond vijf uur in bed lagen. Na het douchen en een bordje cornflakes zijn we met de bus naar de sporthal gegaan alwaar mijn partner een basketbalwedstrijd moest spelen. Mijn juichen heeft niet geholpen want ze zijn dik ingemaakt. Na de wedstrijd zijn we weer naar huis gegaan en tussen 15:00 uur en 16:00 uur hebben we onze tweede maaltijd van vandaag gehad. We aten rijst met veel vis erbij. Na het eten zijn we met de metro naar het gedeelte van de stad gegaan waar het voetbalstadion ligt. Hier hebben we een café gezocht en hebben we samen met meer mensen van onze groep de voetbalwedstrijd van de ploeg uit Bilbao gekeken. We zijn ook na de wedstrijd nog een tijd in dat café geweest. Rond half 10 hebben we een broodje kebab gegeten en zijn we met de bus weer naar huis gegaan. Ik was rond kwart over 10 thuis en lag om kwart voor 11 in bed.

Joost

zondag
Om half 11 werd ik uit mijn bed getrokken. we moesten heel hard opschieten om de metro te halen zei mijn kind (Itsaso)want we gingen naar het strand. Dus ik zat me enorm te haasten, toen konden we naar de metro. Vlak voor het station kwamen we Annemieke & Aanhang tegen, die ook mee zouden gaan. Daar stopten we zodat onze kinderen nog een kwartier konden roken (waarom ik zo moest opschieten dan? Géén idee!).

Op het strand was het erg mooi, er waren bergen aan de rechterkant. Aan de linkerkant was wel weer een industrieterrein, dat verpeste het uitzicht wel enigszins, maar het was toch erg mooi. We gingen wat drinken in een café, daar kwam de vriend van Itsaso ons ophalen om ons allerlei plekken te laten zien van Bilbao (dit is het strand vanaf hier, dit vanaf daar). Hij reed als een echte Spanjaard, hard optrekken en snel remmen. Lieke kwam er ook nog bij, wat ook wel erg gezellig was. Annemieke, Lieke en ik werden toen in een pizzeria gedumpt, Itsaso ging samen met haar vriend nog twee anderen halen. Dat duurde vrij lang en ondertussen stonden wij daar met een serveerster die geen engels kon.

´s Avonds gingen we met veel Nederlanders en hun kinderen naar een café om voetbal op de tv te kijken. Sommige geluksvogels, zoals Maarten en Gerwin, gingen gewoon zelf naar de wedstrijd. Toen iedereen er na de wedstrijd was, gingen we nog even door de stad wandelen met alle Nederlanders. Daarna gingen wij ook naar huis, om te gaan slapen in een piepend bed. namens Sophie en mij: jammer dat Luka er niet bij is! we missen haar echt!
Groeten van Immy

Vandaag is de eerste dag. We moesten vroeg het bed uit, want we moesten om 06.40 op school zijn. Vanuit school gingen we met groepjes met de auto naar Schiphol. Ik reed met Sophie mee, Annika en Oskar zaten ook bij Sophie in de auto. Toen kwamen we op schiphol aan. Toen we gingen even lekker rondlopen en shoppen op Schiphol. Toen stapten we het vliegtuig in. Het vliegen was maar kort. We kwamen in Mallorca aan. Het was daar zo mooi! en de zon scheen, het was daar super, dus we wilden eigenlijk gewoon in Mallorca blijven! Maar dat mocht natuurlijk niet. Toen hebben we weer eventjes rondgehangen op het vliegveld van Mallorca. het was heel gezellig. Toen stapte we weer het vliegtuig in naar Bilbao. Dat duurde maar een uurtje! Toen we aankwamen schrokken we wel een beetje van het weer, het was een beetje donker en bewolkt... Maar het landschap is super mooi! Toen werden we opgehaald door het gastgezin. ik werd erg vriendelijk begroet. Ik heb hier een eigen kamer en tot nu toe bevalt het me wel.
Saskia

'Pleasj'
Om 6 uur vanmorgen ging de wekker, ik heb nog even gecheckt of ik alles bij me had en na een kop thee die nergens naar smaakte(deels door de zenuwen zal iedereen wel zeggen) gingen we richting school.
Op het schoolplein stond iedereen verkleumd en moe en zenuwachtig te verzamelen toen het tijd was om te gaan naar Bilbao, Spanje.De auto´s werden volgepakt en daar gingen we dan, op weg naar schiphol, op weg naar een week vol raadsels. Waar kom je terecht? Hoe zijn de ouders? Is het daar warmer dan in Nederland?

Op schiphol aangekomen liepen we met z’n allen naar de incheckbalie waar de emotionele ouders ons voor een week moesten laten gaan. Vreemd genoeg heb ik geen huilende leerlingen gezien, alsof ze het alleen maar fijn vonden dat ze een weekje ergens heen mochten waar je je kamer niet hoeft op te ruimen. Maargoed na de emotionele blikken van ouders moest volgens mij iedereen een traantje wegpinken.

Na in te checken moesten we door de controle en dat ging geheel vlekkeloos. Natuurlijk wilden ze mijn tas nog wel even inkijken want ik zie er namelijk uit als een drugssmokkelende gevaarlijke crimineel. Toen er niks te vinden was werd mijn tas dichtgeritst en konden we een tijd gaan zitten wachten. Na de nodige gapen en flauwe grappen door de zenuwen mochten we het vliegtuig in.De vlucht verliep goed en een paar uur later landden we op Mallorca waar we eigenlijk allemaal wel wilden blijven.

Wat ontzettend mooi en warm en tropisch. Wij als Achterhoekse boeren genoten van het zonnetje op ons gezicht en na 2 uur tax-free winkels in en uit gelopen te hebben konden we in het vliegtuig met de "final destination"; Bilbao, Spanje. De vlucht begon goed met een mooi zonnig uitzicht maar naarmate we dichterbij Bilbao kwamen werd het bewolkter en zag het er (op het uitzicht na) net zo uit als in Nederland.

De vlucht landde en wij als zenuwachtige 15, 16- en 17 jarigen stonden onze tassen op te wachten om vervolgens de ouders te ontmoeten van ons "Spaanse kind" zoals we onze uitwisselingsstudenten allemaal noemen. Onzeker liepen we richting de groep Spanjaarden die ons glimlachend kwamen omhelzen. Kort daarna volgden de ouders die ons 3 dikke smakken gaven en in gebroken engels ons probeerden duidelijk te maken hoe leuk het was dat we er waren.

Aangekomen in het huis kreeg ik een rondleiding die niet langer duurde dan 3 seconden omdat het huis gewoon niet groter was. Met 1 stap ben je in de woonkamer, keuken, slaapkamer en badkamer.Wel is het erg gezellig ingericht en heb ik een mooie grote kamer voor mezelf gekregen.

De moeder van mijn "kind" houdt me om de 2 minuten eten voor met een big smile en zegt dan "pleasj" en ik moet het allemaal opeten want dat is beleefd. Niet dat ik het erg vind want het is erg lekker allemaal.Tot zover dus de eerste dag, vanavond gaan we met een grote groep uit en daar hebben we zin in want de stad is groot én onbekend dus leuk om te ontdekken.Nu ga ik m‘n tas uitpakken en beleefd weer een of ander koekje opeten dat ik weer aangeboden krijg.Nog even iets kleins, de ñ zit hier standaard op het toetsenbord, dat voelt toch wel Spaans.
Marloes

Eskerrik asko. Op deze twee woorden schijnen Swijtink & DeBundel het hele weekend te hebben geoefend. Maar waar waren die twee eigenlijk het hele weekend? Nadat ze tijdens de vluchten nog duidelijk aanwezig waren met het uitdelen van kotszakjes, het begeleiden van leerlingen die niet door maar langs detectiepoortjes gingen en het anderzijds verlenen van hand- en spandiensten aan overspannen leerlingen en in slaap gevallen Tonelo’s is er na aankomst in Bilbao niets meer van ze vernomen. Boze tongen beweren dat Swijtink de overwinning van Bilbao op Valladolid bijwoonde, anderen beweren de Bundel in het Simon Bolivar museum te hebben gezien. Volgens Dionne stonden ze zaterdagavond nog in de rij bij Bilbao’s hipste tent Antziok om een concert bij te wonen. Volgens Marloes was De Bundel gewoon online. Anderen menen Swijtink nog te hebben gezien in Leikitio net voordat een mega golf hem overspoelde. Sommigen fluisteren dat de De Bundel in Markina ademloos de verkiezingen volgde. Ooggetuigen hebben wel kunnen vaststellen dat Swijtink & De Bundel een dankbaar eskerrik asko hebben gepreveld toen ze alle 25 leerlingen zaterdagavond in de armen van hun Baskische ouders mochten schuiven. Eskerrik asko. Dank je wel Baskische vaders en moeders voor de gastvrijheid die we mogen genieten.

Swijtink & De Bundel