|
Uitwisseling Nyíregyháza 2009 - 2010
Tja… Daar sta je dan in Boedapest. In welk deel zouden we nu zijn? In Boeda of Pest. Dat schijnt een wereld van verschil te zijn aangezien Boeda veel beter ontwikkeld is dan Pest. Tibor staat ons met open armen op te wachten op het vliegveld en dan kan ons avontuur echt beginnen. We pakken de bus vanaf het vliegveld naar een metrostation. Even snel kaartjes kopen en dan de metro in. Probeer je geen luxe treinstellen voor te stellen als in Londen, Parijs of Amsterdam, want hier zijn de metrostellen minstens 40 jaar oud. Houten banken en een hoge snelheid. Welkom in Hongarije! Met de tram vervolgen we onze reis naar het hotel in Boedapest. Dit hotel is onderdeel van de Corvinus University en ligt op loopafstand van enkele monumenten. De architectuur van Boedapest is werkelijk prachtig, maar alles is helaas in verval. De beste jaren van Hongarije waren zo’n 150 jaar geleden en geld om de gebouwen te onderhouden is er niet. Daarnaast is Hongarije zwaar getroffen door de economische crisis, dus dat werkt ook niet echt mee.
Op zaterdagmiddag trekken we er op uit en we beklimmen één van de heuvels in Boedapest. Er staat een enorm monument op dat gebouwd is door de Russen ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Bij de Russen was het altijd groot, groter, grootst en dat geldt ook voor dit bouwwerk. De regen en mist belemmert het uitzicht op de stad, maar omdat het al tegen de avond is, springen de lichten aan en krijgen we toch een goed uitzicht over de stad.
Na het ontbijt op zondagochtend vertrekken we richting het terrormuseum. Een erg lugubere plek, omdat hier tijdens de Tweede Wereldoorlog én de Sovjetbezetting duitzenden mensen zijn gemarteld en vermoord. De leerlingen zijn erg onder de indruk. Niet alleen over de filmbeelden, maar ook over de cellenblokken waar velen de dood hebben gevonden.
Vervolgens zijn de leerlingen met mevrouw Klein naar het Hero’s-square gelopen. Ik (Mr. Duijff) heb daar niks van gezien, want Tibor en ik gingen de bagage ophalen in het Hotel. Maar niet voordat Tibor en ik bij een appartement langs gaan om daar de huur op te eisen. Ik wist eigenlijk niet waar we mee bezig waren, maar het kwam erop neer dat de huurders al een tijdje geen huur hadden betaald en ik ging mee als bodyguard om hem te beschermen. Dat hoorde ik pas achteraf… Ook dat is Hongarije….
En toen kon de reis naar Nyergihyaza beginnen. Er stond een busje klaar om ons te vervoeren en de reis ging erg vlot. Maar één ding snappen we allemaal niet: Hongarije schijnt 10 miljoen inwoners te hebben. 2 Miljoen wonen er in Boedapest en de andere 8 miljoen? We hebben werkelijk geen idee, want het platteland is verlaten. Het is een uitgestrekte steppe met maar enkele grote plaatsen die ook ontvolkt zijn. Wellicht dat we later deze week erachter komen waar ze zijn gebleven.
Op school aangekomen werden we met open armen ontvangen door de leeringen en hun ouders. Iedereen was blij om elkaar te zien en we de internationaliseringsweek kon nu echt beginnen! Op maandag was het de Nationale Feestdag in Hongarije, waardoor de school gesloten was. Alle leerlingen hadden die dag hun eigen programma. Sommigen gingen zwemmen, anderen gingen naar het theater, dierentuin of bij familie langs.
Op dinsdag start het programma op school. Maar meer daarover de volgende keer.
Wist je dat:
- Marloes & Lea op een andere manier naar vliegtuigen kijken: ’Ohhhh, hij is roze!’
- Gideon stoer lijkt, maar eigenlijk best bang is voor vliegtuigen: ’Lennard, doe dat raam dicht
- Carsten het toch allemaal wel spannend vindt: ’Moet ik nu bij ze in de auto stappen?’
- Merijn zich toch niet zo goed had voorbereid voor de douane: ’Ik heb nog gel en wax in mijn tas’
- Lianne’s twin 5 droommannen heeft, waaronder Meneer Duijff
- Lennard niet door heeft dat het een en ander anders werkt: ’Hey, de koelkast is vaccuum gezogen..’ De deur bleek aan de andere kant open te moeten…
16 maart
Gisteren begon onze eerste dag op school. We werden door een zeer statige rector ontvangen. Normaal maakt Tibor de hele dag grappen. Hij heeft dan ook de bijnaam The Joker en Tibi Amhali. Maar naast de rector durfde hij dat toch niet te doen. Geen grappen en geen rare vertellingen die leerlingen aan het lachen zouden kunnen maken. Na de toespraak kregen we allemaal een klein strookje met daarop een aantal vragen over de vorige dag. Wat vond je het leukst? Waar was je gisteravond? Met wie was je daar? En tenslotte 3 smilies: een negatieve, een neutrale en een lachende. Je moest omcirkelen wat het beste bij jou pastte.
Het doel hiervan? Wij hebben wel een vermoeden…. Waarschijnlijk gaan deze briefjes naar de rector als een soort dagelijkse controle. Gewoon om te kijken of wij het wel naar ons zin hebben. We vullen het dus altijd positief in, omdat de Hongaarse leerlingen en docenten erg hun best doen voor ons!
Daarna volgde een korte Hongaarse les en een bezoek aan een kerk. Hier werd speciaal voor ons het orgel bespeeld met muziek Bach. Voor de meeste leerlingen waren dit bekende klanken. Terug op school volgde er een mediales waarin de leerlingen met Windows Movie Maker een kort filmpje moesten maken met foto’s. Casper en Wietse opperden dat ze best op deze school wilden blijven, aangezien ze dan eindelijk de beste van de klas zouden zijn…
’s Middags bezochten we het openlucht museum. Hier waren allerlei huizen nagebouwd uit het rijke verleden van Hongarije. Maar… het is nog steeds winter in Hongarije, waardoor het musuem eigenlijk gesloten was. We konden dus alleen rondlopen en de huizen niet van binnen bekijken. Daarna moesten we zo’n 25 vragen maken over het gebied waar we waren. Vragen over de historische gebouwen, de kunst en tenslotte een vraag over het aantal stappen dat nodig was om om het meer te lopen. De meeste groepjes deden een wilde gok, aangezien het een aardige wandeling was. 1078 Stappen om precies te zijn. Dit aantal passen geldt waarschijnlijk alleen voor Lennard en meneer Duijff, aangezien zij erg lange benen hebben. Marloes en Lea zeiden dat het 2000 stappen was. Zulke korte benen hebben zij toch ook weer niet?
’s Avonds hebben de leerlingen elkaar opgezocht in de Gambler’s Pub. Hier werd Champions League voetbal uitgezonden. Erg laat werd het echter niet, aangezien het programma elke dag om 07.45 uur begint! Inderdaad, om kwart voor acht…. Dat is nog eens wat anders dan 08.25 uur. Casper moest gisteren om 05.00 uur uit bed om op tijd op school te zijn.
Vandaag staat volksdansen, eierenschaal-kunst en koken op het programma. Dus morgen weer een nieuw verslag.
Wist je dat:
- Casper 70 km van school in een gastgezin zat, maar nu gelukkig is overgeplaatst.
- Matthijs rare witte stukken in zijn haar had zitten, omdat zijn wax hier niet goed plakt.
- Emmelie vindt dat Hongaren altijd sip kijken en dat Tibor dit aan de Hongaarse leerlingen heeft verteld.
- Hongaarse leerlingen steeds meer lachen.
- Lianne in het openlucht museum overal in actie op de foto staat.
- Casper de Hongaren rare woorden leert. Foto = Kontsnor ???!!! (Did you take a kontsnor?)
- Mevrouw Klein na deze week geen ei meer kan zien, aangezien ze elke ochtend ontbijt met 4 eieren.
- In Hongarije bij het wijnproeven de wijn niet wordt uitgespuugd…(Docentenactiviteit)
- Mr. Duijff 10 a 15 soorten wijn moest proeven…
17 en 18 maart
Laatste bericht uit Hongarije. Gisteren (donderdag) was het voor ons niet mogelijk om iets voor de website te schrijven, want we waren de hele dag op pad. Maar daarover later meer. Eerst maar eens de woensdag bespreken. Het programma startte weer om kwart voor acht ’s ochtends. Eerst kregen we presentaties te horen van 2 leerlingen over Saraspotak (het kasteel) en Tokaj (wijnregio). Deze plaatsen hebben we op donderdag bezocht. Na deze presentaties was het tijd voor de grote hobby van Hongarije: eierschalen als mozaïek gebruiken om er vervolgens een bloemmotief van te maken. Een leuke ervaring, maar helaas net iets te lang. Lea en Gabi (haar twin) bleken over geweldige eierschaal-kwaliteiten te beschikken. Zij hebben samen een prachtig kunstwerk gemaakt. Wellicht dat dit door een bevo-docent in Nederland te beoordelen is.
Rond 11.00 uur was het tijd voor het Hongaarse volksdansen. Mevrouw Klein zei voor de grap tegen Marloes, Lea, Lianne en Emmelie dat zij dan wel echte Hongaarse klederdracht aan moesten trekken. Kort daarna kwam de Szusza inderdaad met het verzoek of de meiden speciale kleren aan wilde trekken. Hun mond viel open van verbazing…
Het dansen liep helaas uit op een deceptie. De danslerares kwam niet opdagen, waardoor het werd overgenomen door enkele leerlingen. In eerste instantie was het bedoeld voor de meisjes, maar de jongens werden later toch gevraagd. Alleen Carsten en Mr. Duijff waren zo dapper om mee te doen. Helaas zijn alle foto’s mislukt of vernietigd… (of toch niet)
Dan de donderdag. Eindelijk een keer uitslapen, want het programma begon een halfuurtje later dan normaal. We stapten in de bus naar Saraspotak. Deze oude stad staat bekend om zijn burcht. We bezochten zowel het museum als de uitkijktoren. Dit laatste bood een prachtig uitzicht over de rivier Bodrog. Na het bezoek aan het kasteel was het tijd om te gaan lunchen. Tibor’s spontaniteit bracht ons echter naar het motorbike-musuem. Je weet het maar nooit met Tibor. Van dat museum moet je je niet al te veel voorstellen, want het was slechts één kleine ruimte. Het was wel gratis en dat is voor Nederlanders altijd goed nieuws. De anekdotes van onze gids maakten de kleine ruimte meer dan goed, want hij had boeiende verhalen over enkele motoren.
In Tokaj was het eerst tijd voor een stevige lunch. Iedereen kreeg 2(!!!) grote stukken kipfilet en de vegetariers 3 (!!!) kaassoufflés. Een flinke hap, maar voor de hongerige Nederlanders geen enkel probleem. Lennard ging zelfs zover, dat hij de borden nazocht op restjes van anderen, nadat zij het restaurant al verlaten hadden. Het smaakte dus erg goed.
Tokaj staat bekend om zijn heerlijke witte wijnen. We bezochten dan ook een van de bekendste wijnkelders uit de regio. Hier werden vroeger de wijnen voor de koning gemaakt en tijdens alle invasies die Hongarije heeft meegemaakt (Saksen, Turken, Russen, Duitsers, Habsburgers etc), waren deze zeer geliefd bij de nieuwe overheersers. Na dit bliksembezoek konden de leerlingen een flesje kopen voor thuis. Uiteraard één fles per persoon, want anders moet je het weer afgeven bij de douane.
Tot zover onze avonturen in Hongarije. We hebben een geweldige week achter de rug, maar zullen ook weer blij zijn als we in Nederland zijn. Je gaat Nederlandse eten en gebruiken toch wel erg snel missen. Tot later!
Wist je dat:
- Carsten’s twin wel erg dicht in de buurt van Lea blijft.
- Marloes erg leuk uit de hoek kan komen: ’Ik ben geen blond domje!
- Wietse constant op zijn hoede is, zodat er geen rare dingen op de website komen te staan.
- Wij nu toch echt wel eens Maxime en Lisa in real-life willen zien.
- Lennard en Gideon elke dag punten scoren in hun relatie en deze zondag willen inwisselen.
- Mr. Duijff dacht hij vis aan het eten was, maar dat het koeienmaag bleek te zijn.
- Merijn straks weer moet wennen aan het feit dat hij moet betalen in een supermarkt.
- Lianne echt niet goed wordt van het aantal droommannen van haar twin.
- Matthijs zijn broek steeds verder afzakt.
|
