8:15 Na eventjes wachten op Daan die zonder benzine gestrand was, konden we eindelijk de reis naar Düsseldorf aanvaarden. Eenmaal daar aangekomen moesten we 3 uur wachten tot het vertrek van het vliegtuig. Hoe meer tijd er verstreek, hoe meer de spanning opliep voor wat voor velen de eerste keer vliegen was. Door luid gejuich van Susan passeerde iedereen de douane, al moesten  sommige mensen wel erg grondig gecontroleerd worden. Na een hapje eten bij de gate en zwaaien naar de piloten, stapten we het vliegtuig in. Daar gingen we dan omhoog naar 11 kilometer boven het aardoppervlak. Eenmaal horizontaal vliegend kregen we een redelijke maaltijd en voldoende drinken. De tussenlanding in Thessaloniki verliep zonder problemen, al was drie kwartier wachten in het vliegtuig nogal saai. Om 10 voor 6 hadden we dan eindelijk de eeuwenoude griekse grond onder onze voeten. Vol spanning wachtten we af of onze koffers wel naar Athene gekomen waren. Dat was zo. De buschauffeur reed ons naar het kanaal van Korinthe, waar we net voor zonsondergang nog een paar foto's maakten. Vervolgens vervolgden we de reis naar Nafplio waar we de komende twee nachten doorbrengen. Na enig zoek- en speurwerk en een beklimming van een enorme trap (met twee rolstoelen) waren we rond een uur of negen op onze kamers. We kregen tot half twaalf de tijd om wat te eten, maar we moesten echt op tijd terug zijn en niet vergeten om jezelf dan af te melden bij leraren. Om half twaalf was iedereen terug, alleen was afmelden onmogelijk omdat de leraren nog niet terug waren. Toen zij ook eindelijk (na 3 hele minuten wachten) terug waren konden we na een vermoeiende dag eindelijk gaan slapen.

Rutger en Steven

Maandag 26 maart 2012

7:00 Iedereen schrikt wakker van een aangekondigde wake-up call. Slaapdronken stappen we uit bed en maken we ons gereed voor het ontbijt, waar we om acht uur moeten verschijnen. Na een ontbijt met overheerlijke Griekse yoghurt en honing, cake en broodjes, stappen we om half tien de bus in om ons naar Mycene te begeven. Daar aangekomen aanschouwen we de (fundamenten van) de burcht en de toegangspoorten. Anne en Susan vertellen ons enige achtergrondinformatie over deze zeer bijzondere locatie, aangevuld door onze zeer gewaardeerde docenten. Mevrouw Wargerink, Daan en Sanne zorgden ervoor dat we door meneer Verbaas gezochte tombes vonden. Op de parkeerplaats wordt ons een voorstel gedaan voor de lunch, die wij met beide handen aannemen. Een half uurtje later zit iedereen aan een versgebakken broodje geserveerd door een ware Griekse charmeur tevens eigenaar, die maar al te graag zijn telefoonnummer gaf. Na even tijd te hebben gehad om beeldje te kopen in het aanliggende winkeltje, vertrokken we naar Epidauros. Hier aangekomen gingen we als eerste het museum binnen, waar een prachtig beeld van Asclepius stond. Vervolgens begeven we ons naar het indrukwekkende amfitheater, waar maar liefst 15.000 toeschouwers in konden. De akoestiek was zo perfect dat men op de bovenste rij een muntje kon horen vallen, dit werd ons allemaal gedemonstreerd door een Italiaanse vrouw. Echter om hier te kunnen komen moesten we een aantal trappen op, echter Anne beschikte niet over voldoende vermogen. Als een ware Heracles droeg Daan haar naar boven, zodat ook zij dit hoogtepunt niet hoefde te missen. Na eventjes genoten te hebben van de heerlijke Griekse zon begeven we ons naar de reconstructie van het aangrenzende kuuroord. Grieks op tijd (een half uur te laat) kwamen we bij de bus aan, waar onze chauffeur geduldig op ons wachtte. Hij reed ons terug naar Nafplio waar we tot elf uur de tijd kregen om te eten en het stadje te ontdekken. Na enkele minuten in de stress te hebben gezeten om Judith en Frederieke die, zo bleek achteraf, al lang in hun kamer zaten, begon iedereen aan een verdiende nachtrust.

Daan, Rutger en Steven

H.Gerrits en J.Verbaas,
docenten Latijn en KCV