Zo, nu wij nog! Jullie lezen wel allerlei leuke verhalen over uitwisselingsprojecten, maar er is ook een deel van V5 op studiereis naar Rome geweest! Dat was dit jaar voor het eerst bij het Ulenhof. Mensen die tot de 4e klas Latijn hebben gehad mogen mee naar Rome om daar een fantastische, overweldigende week te beleven! We hebben dan wel niet meegedaan aan het uitwisselingsproject en we zijn niet daar naar een school gegaan en hebben niet in een gastgezin gezeten, maar het was geweldig! Wij kunnen het iedereen aanraden! Voor iedereen die wil weten wat we gedaan hebben, hier een kort reisverslag.
Op zondag 2 april hebben we eerst onze reisgenoten uit Winterswijk opgehaald, die gingen mee zodat de groep wat groter was (gelukkig was het echt een hele leuke groep), daarna zijn we vanaf Düsseldorf vertrokken met het vliegtuig naar Rome. 2 Uurtjes vliegen en je bent er! Daarna met de bus naar ons hotel, hotel ja! En een luxe hotel! Leuke, schone kamers met een prachtig uitzicht op een pittoresk binnenplaatsje. Kon niet beter! Daar was mevrouw Dielenman (de lerares uit Winterswijk) het niet mee eens, want het programma moest gedraaid worden! Dus meteen zondagavond gingen we op weg naar het restaurant. Eten: een bord vol buisjes van deeg met daaromheen tomatensaus… Vervolgens gingen we meteen door naar de Trevifontein en de Spaanse trappen, oh zo gezellig!
Nou hebben we tijdens de Romereis gemerkt dat beide docenten een beetje moeite hadden met het interpreteren van de kaart, althans, het met elkaar eens worden over hoe de kaart geïnterpreteerd moet worden. Zo kwam het dat we zondagavond een klein omweggetje hebben gemaakt terug naar ons hotel… Geeft niet hoor, want de week was net begonnen en we hadden nog volop energie!
Toen de volgende morgen, maandag, het ontbijt. Oooh wat hebben ze daar toch fijn eten in Italië. Eerst al dat bord pasta en nu dit. Een croissantje met een glazuurlaag eromheen, wat een combinatie! Nou ze zijn er gek op daar in Rome! Dit even terzijde, want maandag zijn we o.a!! naar het Colloseum en het Forum Romanum geweest! Naar onze mening toch wel twee hoogtepunten van de week. Het Forum Romanum is een heel groot terrein dat in de tijd van de Romeinen echt het middelpunt van de stad was. Er is niet veel van over, maar als je je voorstelt wat het geweest moet zijn! Er staan grote triomfbogen bijvoorbeeld. Zo ongelooflijk groot! Of de basilica, wat een immens ding! Wat een grootheidswaanzin hadden die Romeinen. Na het Forum Romanum nog het Colloseum, nog groter! En wat leuk was; je kon nog heel erg goed zien hoe het ooit geweest is en dat maakt het nog indrukwekkender.
Dinsdag hebben we veel kerken bezocht, stuk of 6, want Rome is natuurlijk ook het middelpunt van het Rooms-katholieke geloof! En wat een rijkdom in die kerken, de een was nog mooier beschilderd dan de ander, maar die had dan weer meer beelden of meer glas-in-loodramen. En dan te bedenken dat we misschien nog niet eens de helft van het aantal kerken wat er in Rome is hebben gezien. Daarna nog naar de Piazza Minerva, met het beroemde olifantje van Bernini, het kattenforum, de Capitolijnse Musea en het Pantheon! Het zien van het Pantheon was voor mij maar weer eens een bevestiging dat die Romeinen echt grootheidswaanzin hadden! Maar wel mooie grootheidswaanzin!
Woensdag zijn we naar de Vesuvius en Pompeii geweest, ook hoogtepunten! Pompeii was heel indrukwekkend. Je kunt echt heel goed zien hoe het in een Romeins stadje geweest moet zijn. Het is zo'n raar idee als je bedenkt dat daar die uitbarsting van de Vesuvius is geweest en dat daar al die verhalen over gaan en dat je weet dat het er in de Romeinse tijd precies zo uitzag. Heel mooi om te zien. Nou, toen dachten we dat we na zo'n lange dag eindelijk naar het hotel konden, stonden we bij de verkeerde uitgang. Moesten we helemaal naar de andere kant van Pompeii, de kant waar we naar binnen zijn gegaan, waar de bus op ons stond te wachten. Misschien een verkeerde interpretatie van de kaart….? Donderdag zijn we met de metro naar de Vaticaanse Musea geweest om eerst een paar 'kopstukken' te zien, zoals bijvoorbeeld de Laocoon-groep, en toen naar de Sixtijnse kapel. Eerst een half uur in de rij om binnen te komen en dan nog een uur door allemaal kamers en gangen, zo vol met bezoekers dat je je kont niet kunt keren, om bij de Sixtijnse kapel te komen. Maar het was de moeite waard! Grappig dat daar de nieuwe paus wordt gekozen, wij zijn er geweest mensen! Ook de Villa Borghese hebben we gezien, met o.a het beroemde beeld van Bernini; Pluto en Proserpina.'s Avonds hebben we nog een beetje rondgelopen bij de Spaanse trappen in een paar van die dure straten van Rome (echt te duur!) en heerlijk gegeten; pizza!
Vrijdag: Met de metro naar de Sint Pieter! We hadden geluk, de rij voor de Sint Pieter viel mee! Voor de zoveelste keer door detectiepoortjes en toen dat grote ding in. Hij is echt zoo groot! Hij is mooi hoor, met alle beelden en afbeeldingen en met de grote koepel, maar zoo groot! Je moet er echt een keer geweest zijn! Heel indrukwekkend, zoals alles in Rome eigenlijk is. Op een gegeven moment waren wij al lang weer buiten, maar meneer Verbaas vond het nog wel leuk in dat grote ding, dus hebben we buiten nog wat gezeten bij één van de vele obelisken die er in Rome zijn neergezet tijdens de tijd van Caesar en Cleopatra en daarna mochten we de stad in. Op naar Chopin!!!! Een superleuke kledingwinkel die echt overal in Rome te vinden is! Er was ook markt, dus dat was ook erg gezellig. Rome is dus echt niet alleen maar cultuur, maar het is ook echt een leuke winkelstad met gezellige terrasjes!
Uiteindelijk zijn we 's avonds weer op het vliegtuig gestapt en rond 3 uur 's morgens kwamen we weer in het vertrouwde Doetinchem aan. De Romeweek was voorbij. Aan de ene kant fijn, maar ook erg jammer, want Rome is echt een geweldige stad. Als je de kans krijgt, misschien volgend jaar of misschien over 2 jaar of misschien nog veel later een keer, ga echt naar Rome! Het is fantastisch!
Emma
-----------------------------------
Nyiregyháza
Vrijdag, 7-04-2006
Na de party van de vorige avond begon de dag erg vroeg. De jongens werden wakker tussen de restanten krumpli en een penetrante palinka-geur. De kamers van de meisjes hadden de nacht maagdelijk wit doorstaan. Beneden stond al een overheerlijk bord met dampende ongare patatten en vetachtig borrelende schnitzels op ons te wachten. Met ontregelde darmflora en -fauna stapten we een uur later het busje in. Daarmee bezochten we het ontzagwekkende Heros Square, Buda Castle met mooi uitzicht en het nog mooiere uitzicht vanaf de hoogste berg van de stad. Het was nu één uur en we vertrokken al, want als we Wim en Wim mochten geloven, was half Budapest onderweg richting het vliegveld. We kwamen echter driekwartier later al aan, wat ons nog vier uur gaf om chill te bouncen. Dat hebben we dus ook gedaan in de Main Hall: kabouterdans, slapen, viool spelen, hoofd schouders knie en teen. Na de paspoortcontrole spraken we niet meer van een Wim-Wim situatie, want Wim W werd ervan verdacht te sympathiseren met het Hongaarse bevrijdingsfront. Met het gevoel van een mitrailleurloop in zijn rug moest hij zijn bom ontmantelen, die bestond uit twee Tokaj-wijnen, een Aldi deodorantbus en een fototoesteladapterdraadje. Na onze hereniging met Wim W spraken wij nu van een Bommen-wim en Wim-Zonder situatie. Na een kleine stoelendans in het vliegtuig landden we veilig op Amsterdam. Waar het net leek of er een militaire coup was gepleegd. Maar dit was het gevolg van een Bommen-wim wanna-be die een soortgelijk grapje pleegde op een vlucht naar Madrid. We hadden de koffers snel en konden dus rustig 'cruisend' op route 66 richting Doetinchem, waar de hereniging met de ouders plaats vond. Het was een topweek, en we denken dat het voor iedereen een win-win-situatie is geweest.
Joost en Lena
Nyiregyháza
Dinsdag, 4-04-2006
Vandaag werden we wakker met regen. Nederlands weer in Hongarije dus! Op school werkten we aan ons project en hebben we het aan de groep gepresenteerd, als generale repetitie. Daarna kon je kiezen of je ging sporten of naar een openluchtmuseum ging. wij kozen ervoor om te gaan basketballen, een de wedstrijd Nederland- Hongarije werd door ons gewonnen! 's Avonds gingen we naar een karaoke bar. Marcello en Joost zongen prachtig een nummer van Britney Spears. daarna wilden we graag ergens anders naartoe, Dus gingen we naar het X café, waar iedereen ging dansen en we veel lol hadden. Het was supergezellig omdat de Hongaarse en de Nederlandse groep nu een beetje mixten. De leukste avond uit tot nu toe!
Marcello en Estelle
Nyiregyháza
Maandag, 3-04-2006
De wekker ging vandaag erg vroeg, bij de meesten om half 7. Om half 9 moesten we op school zijn, waar sommigen een onverstaanbare toespraak kregen in het italiaans/hongaars. Daarna kwam het hoofd van de school om ons welkom te heten en we kregen een rondleiding door de school. Wat ons opviel was dat veel mensen gewoon fastfood aan het eten waren in de school. Toen gingen we meelopen bij een aantal lessen. We hebben echt medelijden met de hongaarse leraren, dingen als afgaande mobieltjes, bellen in de klas en culinaire bezigheden zijn de normaalste zaken. Het was stralend weer, daarom vonden sommige lessen buiten plaats. De engelse les ging over het maken van hamburgers. Na de lessen gingen we een kerk bezoeken, waar we een oorstrelend orgelconcert kregen. Ook meneer Wesselink mocht even zijn orgelkunsten vertonen, wat hij best goed kon ;) Daarna kregen we een erg lekkere (en grote) lunch. Jaja, die hongaren eten er hier wat af! Na de lunch gingen we even de stad in en aten we een ijsje, want het was echt superlekker weer. Een half uurtje later gingen we weer naar school om aan ons 'project' te werken, wat best saai was, want de hongaren hebben niet zo veel ervaring met zulke dingen dus het komt er vaak op neer dat de nederlanders het meeste doen.
Toen gingen we met onze hongaren mee naar huis, en kregen we wat te eten. Alleen weet je hier nooit of het lunch is of avondeten! 's Avonds gingen de meeste mensen nog uit, snookeren in het winkelcentrum. We wilden ook nog even een café induiken alleen waren de meeste gesloten. Uiteindelijk belandden we op een terrasje waar we heeeerlijke chocomelk met rum kregen. Daarna gingen we weer naar huis en vielen we als een blok in slaap...
Petra & Vivian
Nyiregyháza
Zondag, 2-04-2006
Deze dag zouden we met de familie door gaan brengen. Ik ging met mijn uitwisselingspartner eerst een stuk lopen door de stad. Ik had niet verwacht dat het zo'n grote stad zou zijn. Overal is drukte, er is ook erg veel verkeer en je moet uitkijken, want mensen stoppen niet voor je als je in de weg loopt. Vervolgens gingen we naar de dierentuin. Daar kwamen we bijna al de mensen van de groep tegen. We hebben wat rondgelopen en gepraat. Het was erg gezellig. Het was ook erg mooi weer (ongeveer 20 graden).
Anne
Vanmorgen werd ik om 7 uur wakker gemaakt. We gingen even wat ontbijten/douchen en klaarmaken, want mijn gastouders wilden dat ik Aggtelek zou zien. Dat is een grot in Slowakije. Daarvoor moesten we lang reizen (6 uur in totaal). Het was er erg mooi, maar wel raar dat ze het ervoor over hebben om 6 uur te reizen zodat ik één uur een grot kan bezoeken. Judith ging er ook naar toe met haar gastgezin.
Toen we thuiskwamen gingen we snel wat eten en daarna gingen we naar een poolcentrum. Bijna iedereen van de groep Nederlanders en Hongaren was er, dus dat was extra leuk!
Sanne
Nyiregyháza
Zaterdag, 1-04-2006
6.30 uur: We verzamelen in Doetinchem en gaan op weg naar Schiphol. De meeste mensen zijn nog aardig duf, maar ook bijna iedereen heeft de 'kriebels' en we zijn allemaal erg benieuwd naar wat ons precies te wachten staat. Om 8.00 uur komen we aan op Schiphol en gaan we inchecken. We wachten tot 9.30 en gaan daarna op weg naar de gate. De controle bij de douane was een beetje verwarrend. Om 10.05 zitten we eindelijk in het vliegtuig. De spanning stijgt, want de meeste mensen hebben nog nooit eerder gevlogen. Het is 12.15 als we landen in Budapest. We zijn het er allemaal over eens dat het hier erg mooi weer is! De douane gepasseerd, koffers opgehaald en geld gewisseld, moeten we weer wachten. De lerares Engels haalt ons om 14.00 uur op om de verdere reis met de trein te begeiden. Ze heeft de mededeling dat de trein pas om 17.00 uur vertrekt. Dat wordt dus weer wachten. Aangekomen op het station, wijst ze ons de weg naar een pizzahut en de McDonalds. Iedereen is enthousiast over de eerste indrukken van Budapest, maar ook iedereen is het wachten nu wel beu. We zijn dan ook blij eindelijk in de trein te kunnen stappen. De treinreis duurde zo'n drie uur. Aan de gezichten te zien zijn we allemaal best moe. Als we uitstappen, staan de Hongaren ons al op te wachten. Nu gaat het dan toch echt beginnen...
Kim en Judith
----------------------------------------------------
Eivissa
donderdag, 6-04-2006
Ok, we hoeven niet meer uit te leggen hoe fantastisch, leuk en zonnig het hier is want dat horen jullie al te weten.
Gisteren was de laatste dag dat we aan ons project konden werken, dit was er trouwens niet van af te zien. In de pauze was er natuurlijk weer een belangrijke voetbalwedstrijd tussen de Nederlanders en de Spanjaarden. De uitslag bleef wederom onbekend.
Om 11 uur vertrokken we naar de grotten van Marça. Op weg naar de grotten werd ons verteld dat de grote villa op het eilandje van John de Mol is. Luuk en Ruth probeerden de papparazzi uit te hangen, maar dat had geen effect. Het huis wordt verhuurd voor 1250 euro p. nacht. Dus we weten al een verblijf voor onze terugkomst in Ibiza..:p
In de grotten zagen we een lichtshow in de waterval. Soort disco effect, zag er spetterend uit... Verder waren er nog fluoriserende waterpoelen.
´s Middags bezochten we het strand met de hele Ibiza gang. Ik (Leonie) had een leuk plan om zo hard mogelijk uit het water te rennen, maar dat was niet zo slim. ( Bikini ) verder hoef ik geen uitleg te geven. We gingen een beetje frisbeeeen (¿?), stoeien, en nog even met de Spanjaarden praten die we toch wel een beetje gaan missen.
Luuk was weer eens kwijt (hij loopt altijd weg zonder wat te zeggen) en dit keer was hij samen met Ruth en Lonneke een heel eind over het strand gaan lopen. Ze kwamen uit bij een soort pier en hadden geen zin om het hele stuk over de stenen enz. op blote voeten weer terug te lopen. Een Spaanse jongeman met een speedboot was daarom een geweldige verrassing. Alleen jammer dat deze meneer alleen Spaans sprak en geen flauw idee had wat we bedoelden. Toen hij dit na een kwartier eindelijk begreep verklaarde hij ons voor gek en liep hij weg. Dus toch maar het hele stuk weer teruggelopen.
Die avond ging iedereen naar huis. Alleen Jelle en Luuk gingen met hun gasten nog even een paar barretjes in de stad af. De Ibizianen wilden de Nederlanders nu eindelijk een keer dronken zien maar toen we zeiden dat daar wel een biertje of 20 voor nodig was (altijd overdrijven natuurlijk) gaven ze het vrij snel op. Omdat we de vorige nacht met 8 mensen (Leonie, Jelle, Paulus en Luuk met hun gasten) bij Ricardo (Pixer) hadden gelogeerd waren we daar niet meer helemaal welkom en moest Ricardo om 11 uur thuis zijn. Voor de 2e keer deze week mistten we de bus. Dit keer zelfs de laatste bus zodat een taxi uitkomst moest bieden.
We hebben zojuist onze presentaties gehad (het enige educatieve deel van deze ´werkweek´, ook wel vakantie genoemd) en deze waren allemaal leuk. Straks nog een partijtje voetballen en even naar het zwembad en vanavond vertrekt ons vliegtuig weer richting Nederland. We komen hier vast allemaal nog wel eens terug. De Ibizianen zijn heel gastvrij en we zijn allemaal van harte welkom in hun huis. Tot straks!
* Nog een paar wistjedatjes: Iedereen enorm moe is
* We vanochtend voor het eerst allemaal enorme haast hadden waardoor Luuk hier nu zit zonder bril, mobiel, geld enz.
* Men hier pizza knipt met een schaar
* Het verkeer hier levensgevaarlijk is
* We in Nederland weer erg zullen moeten wennen aan het feit dat de auto´s NIET stoppen als je de straat oversteekt
* Bram eigenlijk ook mee zou moeten helpen aan dit verslagje maar dat hij elders verplichtingen heeft
* De Spanjaarden het tanden poetsen nogal eens overslaan
* Mama haar zoon of dochter hier om 5 uur ´s nachts nog op komt halen met een glimlach op haar gezicht
* at enorme vliegtuigen komen overvliegen op het strand waar vooral Roel erg van onder de indruk is
* Hugo Leonie probeert te versieren met een haaietand
* Dat onze taalcursus Spaans na vandaag definitief finito is en dat we nu gaan stoppen!
Adios, Leonie, Bram en Luuk
Eivissa, woensdag, 5-04-2006
Woensdagochtend weer vroeg op. 8 uur begon de schooldag. ´Mañana´(morgen) was wel van toepassing op de ochtend waarop we aan het project hadden moeten werken. Geen papier, dus we konden geen posters maken. 1 computer die na een hoop gerommel wel aardig werkte, dus daar konden we ook niet met z´n allen op. Dus dat kwam mañana, donderdag wel. Geweldige mentaliteit hier, die nemen we mee terug naar huis. De pause werd het voorlopige hoogtepunt van de dag. Voetbal, Nederland-España. Niemand wist met zekerheid te zeggen wie er won…. Na de pauze mochten we een kijkje gaan nemen bij de Ibizaanse zoutindustrie. Men laat zeewater in bassins lopen en laat hete r kort gezegd verdampen, zodat er zout overblijft. Een industrie die z´n beste tijd heft gehad, maar wel een mooi uitzicht vanaf de nabij gelegen rotsen. Deze excursie was zoals steeds samen met een groepje luie Duitsers. Steeds weer moesten we op ze wachten. Hun instelling is zo erg dat het nauwelijks te beschrijven valt. Met de bus weer terug naar school. Tussen 5 en 9 heerlijk een paar uurtjes op het strand gevoetbald en gepraat. Tussendoor kwam oom agent ook nog even langs om ´die Nederlanders´ op drugs te controleren. ´s Avonds was DE wedstrijd, Barcelona-Benfica. 2-0, Rijkaard won. ´s Nachts droomden we allen van de voetbalzege die ongetwijfeld de volgende pauze voor de Nederlanders zou komen.
Adios,
Tom, Mark en Jelle
Eivissa, dinsdag, 4-04-2006
Olla!
We moesten ook vandaag weer om acht uur op school zijn, gaaaap!!
Dit keer gingen we naar de bibliotheek om in groepjes aan het project te werken, of naja, werken kun je het hier niet echt noemen. Na 2 uur ' werken' hadden wel alweer pauze en daarna excursie, wat wel zwaarder was dan gedacht. Heeeeeel veel lopen in de brandende zon. Waren we eindelijk op de plek waar we zijn moesten, kwam de gids niet opdagen, erg fijn. Maar goed, toen hadden we tenminste tijd om wat fruit te kopen voor de vitamientjes (haha). De jongens hebben ongeveer de hele sportzaak daar leeggekocht aan voetbal shirts. Na minimaal een uur gewacht te hebben, kwam eindelijk de gids. Hij liet ons de kathedraal zien met daarbij het super mooie uitzicht over zee. Toen het hele eind weer terug. Thuis even gegeten, geslapen en daarna weer weg. Op naar de ondergaande zon! Half 6 vertrok de bus naar San Antonio. Iedereen was er, dachten we, maar toen zagen we dat Lyan, Luuk en Bram er nog aan kwamen rennnen, terwijl de bus net weg reed. In de bus werd nog geschreeuwd dat we moesten stoppen, maar daar werd helaas niet op gereageerd. Dus de rest van de groep moest in San Antonio een half uur wachten, maar er was wel weer tijd om mooie foto´s te maken. Toen iedereen er eenmaal was, moesten we weeeeeeer een heel eind lopen, maar dat was het uiteindelijk ook wel waard. Op het strand werd gevoetbald, genoten en gefotografeerd. De zon was ondergegaan en we gingen weer terug naar de haven, in een tempo van 0,0 km/u waardoor we een half uur op de volgende bus moesten wachten. De bus was gearriveerd en iedereen liep de bus in, maar toen kwamen Roos, Lonneke en Daniël erachter dat ze nog een kaartje moesten kopen. Snel snel snel maar gelukkig redden ze het wel. Al met al was het een super leuke, maar vermoeiende dag. Dat is vandaag ook wel te merken, want iedereen kijkt behoorlijk duf.
Nou dat was het wel zo´n beetje....
Ciao!
Ruth, Lyan en Anne
Eivissa, maandag, 3-04-2006
Om half 8 zitten we al aan het ontbijt, dat bestaat hier uit chocolademelk en cake. Met de auto gaan we naar school waar de helft van de groep al zit te wachten. Na een half uur gaan we eindelijk naar binnen en krijgen we een rondleiding door de (gele) school. Daarna beginnen met een project waarin we allemaal met een Ibiziaan een onderwerp behandelden. Daarna gingen we naar een oude nederzetting met mooie uitzichten en mooie natuur, en ohja we kwamen voor de oude gebouwen en die waren natuurlijk erg mooi. Onze gids was een geschiedenis leraar van de school, en vertelde met veel passie en enthousiasme. Daarna zijn we voor het middageten naar huis gegaan ( pasta met drilpudding), en gingen we naar de stad om te winkelen en te relaxen. De praktijk: bij iedere winkel gingen de meisjes naar binnen en bleven de jongens buiten staan chillen in de warme Ibizaanse zon. Naderhand gingen we nog wat eten en een beetje relaxen bij een Mc donald´s voor de 2e keer. Twee uur en enkele biertjes later gingen we naar huis om de serie Lost in het spaans te kijken en om je vol te proppen met fishsticks en pizza.
Kortom weer een heerlijke warme blauwe zomerse Ibiziaanse dag beleefd door...
Roel, Paulus en Daniel
Eivissa, weekend, 1/2-04-2006
Hola amigos!
Doordat we onze diskette de hele tijd vergaten, typen we nu op woensdag pas iets over het weekend. Zoals jullie merken is het vliegtuig niet neergestort en zijn we heelhuids aangekomen. Toen we waren aangekomen op het vliegveld stonden onze Ibizianen al te wachten. We gingen met ze mee naar huis (`ghouse´). Sommigen gingen meteen het Ibiziaanse nachtleven verkennen, anderen bleven thuis. De volgende dag ging iedereen naar de Hippiemarkt, behalve Roos en Lonneke. Zij hebben namelijk meisjes die zich niet bepaald bij de groep betrekken. Die avond hadden we een diner in de pizzaria met de hele groep. Het was erg gezellig en leuk om alle verhalen te horen. Daarna ging bijna iedereen voetbal kijken en uit, behalve Roos en Lonneke. De discotheek was een uur lopen en het kwam pas rond half 3 op gang. Zondag kon iedereen lekker uitslapen en gingen we met z´n allen (zelfs Roos en Lonneke, maar zonder hun Ibizianen) naar het strand. Het was super gezellig en heel mooi weer! De zee was alleen wel koud, maar we hebben het water toch getrotseerd. Rond 7 uur werd iedereen weer opgehaald. Het is erg opvallend dat de ouders je overal naartoe brengen. Behalve Lonneke en Roos ging iedereen `s avonds bowlen en daarna eten bij de MacDonalds. Lonneke en Roos hadden het niet al te slecht hoor, ze logeerden namelijk bij elkaar. Het gaat nu ook stukken beter met de meisjes, dus wees gerust mama ;)... We hebben nog een paar leuke blunders voor jullie, om te laten zien hoe grappig het hier is:
- Ibiziaans meisje zegt tegen Bram: "I'm boring", waarop Bram antwoordt: "Hi, I'm Bram!"
- Leonie struikelt op het strand bijna over een naakte man.
- Bram: "Die jongen van Daniel ziet er wel grappig uit" Marthe: "Ja, wel schattig" Bram: "Jaa..." Marthe, kijkt hem erg verbaasd aan en Bram verontschuldigd zich snel: "NEENEENEE!" Heeft hij soms iets te verbergen?
- Ibiziaanse jongen vraagt Lonneke: "Can't you speak English?" Lonneke: "JAWEL!"
- We hadden gebowld en liepen naar de MacDonalds. We hadden ongeveer 100 m gelopen toen Bebi erachter kwam dat ie z'n bowlingschoenen nog aan had.
- Lonneke en Roos waren ervan overtuigd dat we al geland waren op ong 100 m hoogte, omdat ze 2 schokjes voelden. Paar minuten later: enorme schok en waren ze pas echt geland.
- Bebi loopt achter onze computer langs en het hele beeld valt weg. Hij is zo lomp dat ie de stekker eruit heeft getrokken, hele verslag dus weg...
- Roos: "Have you ever been on a train?" Marta (ibiziaanse): "No, I don't have a train"
- In de MacDonalds moet Leonie zo hard lachen dat de sinas uit haar neus kwam. Bram heel verbaasd: "Nee! Uit je neus?...... kan dat?"
Adios Chicos e Chicas
Roos, Marthe en Lonneke
-----------------------------------------
Napels
Napels, woensdag, 5-04-2006
Ciao tuti
Jaja zo begroeten wij de Italianen. Ik (Paul) moet altijd vroeg opstaan.. Dat gaat nooit zo vlot dus ik kwam niet te vroeg op school. Maar hier krijg je geen briefje, hier wordt dat gewoon aanvaard, want Italianen zijn altijd laat. We moesten op school weer aan dat saaie project werken, maar deze dag hoefden we maar tot 10 uur aan het project te werken, want we gingen naar Solvatare. Dat is een vulkanisch actief gebied waar allemaal zwavel gassen uit de grond komen. Dit gaf een zeer interessante en plezierige geur. Het zou goed voor onze huid zijn en goed voor onze longen maar dat leek niet zo logisch, omdat het toch echt aardig stonk. De tocht erheen was ook al zeer plezierig. 2 uur met de bus, staand, pijn leidend, warm hebbend. Jullie begrijpen het nu wel. Het was gelukkig wel lekker weer. In dat vulkanisch gebied kwamen er op verschillende plaatsen allemaal dampen uit de grond. Zwaveldampen dus. Dit zag er wel speciaal uit. Er was ook een soort van grot waar van die dampen uit kwamen die wel een temperatuur van 90 graden kan bereiken. Hier konden we in gaan, en we kwamen er zeer bezweet uit, het zweet droop van ons af. Er was ook nog een soort van vulkanisch zwembad. Sommigen trokken meteen hun kleren uit om te gaan zwemmen. Dit kon niet want het water had een oppervlakte temperatuur van 40 graden, maar de warmte van onder het water kon wel 150 graden zijn. Het water was dan ook aan het borrelen. Dit was wel mooi om te zien allemaal. Na een paar gelato's gegeten te hebben gingen we weer beginnen aan de terug reis. Die weer zeer warm en pijnlijk was. Die avond heeft M-A gewoon geslapen, maar de echte Nederlanders zijn nog uitgeweest(zoals Paul) naar de Heineken Bar. Ja er was helaas geen Grolsch bar, maar dit was ook goed. Het was heel gezellig en na een paar biertjes rond 12 uur begaven we ons weer richting huis. (M-A was nog steeds aan het slapen.)
Maar helaas moesten we de volgende ochtend weer vroeg opstaan om weer "op tijd" op school te zijn.
Paul is inmiddels zo gewend hier dat hij ook Nederlands spreekt tegen Italianen.
Meeij e Pollo
Napels, dinsdag, 4-04-2006
Na een nachtje lekker slapen moesten we weer om 7 uur opstaan, te vroeg dus. Na een eindje lopen naar school konden we eindelijk weer zitten op school. Maar das ook niet alles hier want je zit lekker rechtop. Dan maar aan het werk voor de presentatie. Na uren hard werken hadden we eindelijk pauze en dit keer een broodje met ham en een flesje water, een beetje magertjes dus, terwijl we kijken naar Ialianen die elkaar afschieten met een voetbal.
Na het afscheid gingen we weer iets "leuks" doen. Oze favoriete bezigheid deze week: een excursie naar een museum. Het was het derde museum al, na de 1000 kerken, dus het is geweldig hier. Het enige mooie daar waren de tuinen waar we een half uur in de zon hebben liggen slapen, heel relaxed dus. Als je ons vraagt wat we gezien hebben dan waren de tuinen heel mooi en het museum... Terwijl Virgil lag te zonnen in de tuin van Silvia, de aanhang van Katja, begonnen voor Kjell de moeilijkheden al weer, wat ga je 's middags doen? Dat overleggen is ook zo moeilijk hier, eerst wilden we naar een park gaan, ging niet door. Toen wilden we met Willeke en haar aanhang ergens heen gaan, ging ook niet door, dus gingen we met een groepje naar Francesco, de twin van Maarten. Daar gingen we de hele middag een beetje op de Playstation 2 spelen, die ze hier allemaal hebben, maar waar ze nooit op spelen. Virgil lag nog steeds te zonnen, alweer iets bruiner.
Na een tijdje was de Playstation niet meer zo boeiend en gingen we naar huis eten. Maar toen werd mijn aanhang ziek en gingen we naar huis. Daar viel ze al snel in slaap op de bank, een beetje moe was ze blijkbaar. Toen ging ik eten ik kreeg een hele bol mozzarella met lekkere Napolitaanse worst erbij. Mijn twin was nog ziek dus toen ging ik zonder haar met de anderen mee. En hoe kwam ik dan weer binnen? Ik kreeg gewoon ff me eigen sleutel, maakt allemaal niet uit.
Virgil was ondertussen al naar de stad geweest en moest samen met Ivano Japie ophalen. Maar we zijn altijd te laat, deze keer dus ook. We moesten Japie om 8 uur ophalen en het was een wonder dat we er om kwart over 8 al waren. Na een lekkere hete douche was het tijd om weer naar de stad te gaan. Ivano, Japie, Maarten en ik ontmoetten Kjell zonder aanhang met de rest van de groep op Four Days Square. We gingen met z'n allen eerst naar de ene ijszaak, waar ze soort van softijs hadden. Er bleek nog een betere ijszaak te zijn, dus moetsen we er daar ook nog even eentje proberen. Voor Kjell was de avond afgelopen en een stuk van de groep ging naar huis.
Voor Virgil moest de avond nog beginnen. Casa dolce casa.
Ciao tutti, Virgil en Kjell
Napels, maandag, 3-04-2006
Ciao bella/o!!! Hoe is het in het regenachtige polderlandje?! Hier is het nog steeds prachtig weer. Vanochtend was het te vroeg, we moesten naar school....!! We moesten al om 7.00 uur op en het was best laat geworden gister. Wij waren netjes op tijd, maar we hadden beter nog even kunnen slapen, want de leraren waren véééééééél te laat. We kregen een prachtige toespraak in het Italiaans van de directeur en hij dacht dat als hij langzaam praatte we het nog konden verstaan ook. Hij probeerde ook nog een beetje Nederlands te praten, dat lukte bijna. Toen moesten we beginnen met het project. Samen met Simona en Kiara hebben we gepraat over abortus. Al snel zijn we richting de bar gegaan, waar ze erg lekkere broodjes met nutella hebben!!! We mochten zoveel eten als we wilden.....GRATIS!!! Iedereen sloeg wat eten in en toen zijn we heerlijk in het zonnetje gaan zitten! We voelden ons als aapjes in een dierentuin, we wisten niet dat we zo knap waren!! Iedereen stond naar ons te kijken en we werden aan iedereen voorgesteld. En daar gingen we weer......... lopen, we kunnen al bijna meedoen aan de Nijmeegse vierdaagse!! We gingen naar een archeologisch museum. We hebben veel geslachtsdelen van mannen gezien en de gids vond de achterwerken van de beelden ook erg mooi. Volgens mevrouw Niemeijer hield hij meer van de billen van Hercules, dan die van Afrodite. Vooral de 'secret room' was erg interessant, sommige mensen bleven erg lang in deze erotische kamer hangen, we zullen uw naam niet noemen hoor meneer Mooij. Vervolgens hebben we zeker het record gebroken van zo snel mogelijk langs een tentoonstelling lopen, mevrouw Niemeijer heeft gewonnen. We waren opzoek naar zilveren sieraden, maar het waren alleen maar saaie potjes en pannetjes. Na deze snelle ronde hebben we heerlijk in het zonnetje gelegen, jullie weten niet wat jullie missen. Na veel gezoen gingen we weer uit elkaar.
Willeke ging eerst naar huis en heeft daar heerlijke 'gattò' (??) gegeten. Na een paar erg lange mailtjes ging ze naar het huis van Kjell en zijn host, want die van haar moest een wiskunde repetitie leren. We hadden om 18.00 uur afgesproken met een deel van de groep, om 19.00 was iedereen bij elkaar. We hebben geprobeerd om zo snel mogelijk langs alle winkels te lopen, het is maar net wat je shoppen noemt.
Madelien ging ook eerst eten en daarna ff slapen (ze was erg moe). Na een lekker kopje koffie "brasiliano" ging Madelien samen met haar host naar Sanne en haar poppetje. We liepen via een heleboel leuke winkeltjes naar het restaurant waar we met de hele groep zouden eten, op kosten van de directeur!!!!
Het was een erg chic restaurant dat normaal geen leerlingen toeliet, dat doen ze nu zeker nooit meer, maar wij hadden het erg gezellig. We hebben helemaal dubbel gelegen en bovendien ook nog erg lekker gegeten. Helaas moesten we elkaar weer zoenen want we dachten dat we allemaal een andere kant uitgingen. We hebben dit ongeveer 5 keer gedacht en dus erg veel gezoend, Italianen zijn soms zo duidelijk......!! Het was weer laat en Willeke was erg moe (van al dat zoenen), Madelien natuurlijk niet want die had al siesta gehouden.
Het was een erg leuke dag en we hebben veel gelachen en gezoend. We missen jullie allemaal heel erg en we hebben heel erg medelijden met jullie koude weer. Wij gaan weer lekker in het zonnetje liggen. Arrivederci!!!
Madelien en Willeke
PS Sorry maar het is hier zo leuk, dat kan je niet in 10 regels omschrijven!!
Napels, zaterdag, 1-04-2006
Zaterdag 1 April vertrokken we met z'n twintigen om 7 uur 's ochtends richting Keulen. Daar hebben we het vliegtuig naar Napels genomen, voor velen was dit een eerste keer vliegen dus erg spannend! =) Het was een reis van 2 uur en er waren veel mooie dingen te zien vanuit het vliegtuig, zoals besneeuwde bergen. Rond 1 uur kwamen we aan in Napels en werden verrast door het ontzettend mooie weer(22 graden!!!) hier! Er was een enthousiaste ontvangst van de Italianen! Iedereen maakte kennis met zijn eigen twin en ging daarmee naar huis met de auto.
Het verkeer was wel even schrikken, ontzettend chaotisch. We kwamen door veel kleine straatjes volgepakeerd met allemaal auto's en scooters.
Eenmaal thuis aangekomen hebben we eerst kennis gemaakt met het hele gezin, daarna was er bij de meesten thuis een erg lekkere lunch voorbereid!
Rond 3 uur zijn we met een grote groep het park Floriana ingewandeld! Het was een erg groot park met veel palmbomen en grote grasvelden waar velen er close bij lagen!;-)
Daarna zijn we verder gelopen naar een hoge plek waar we een schitterend uitzicht hadden over Napels en de zee. Hier hebben we heerlijk van het mooie uitzicht en het mooie weer kunnen genieten!
's Avonds hebben we met een grote groep door Napels gelopen! Rond 11 uur kregen we ons avondeten, natuurlijk PIZZA!!! Het was ontzettend lekker. Verder hebben we een gezellige avond gehad, zijn nog even naar zee gelopen en toen weer terug naar huis met de metro.
Het was een leuke ontvangst en hebben een leuke 1e dag gehad!
Maaike en Katja
Napels, zaterdag, 2-04-2006
Het is zondagochtend 8 uur en wij moeten opstaan. Na een avond uit te zijn geweest is dat best zwaar hoor. Maar desondanksniettemin was dat de moeite waard, we bezochten de binnenstad van Napels. We hadden een gids die alles in het Engels (probeerde) uit te leggen, ze vertelde alles over kerken en gewoontes van Napels. Ze hebben in Napels zeker 1000 kerken, dat vonden wij toch best wel veel. Gelukkig hoefden we niet ALLE kerken te bezoeken en waren 5 genoeg. De gids vertelde over allerlei kleine hapjes die ze verkopen op straat. Ook waren er heel veel winkeltjes met kleine gelukspoppetjes verkopen, dat zijn kleine poppetjes die rode peper vast houden, dat schijnt geluk te brengen. Dit vonden wij wel vreemd want de meisjes hier hadden ons geleerd dat rood juist ongeluk brengt, wanneer je bijvoorbeeld iemand tegen komt met rode haren dan moet je zeggen: Don't pass red without going back. Dit was dus erg leuk voor Loes met haar rode haren haha! Je moet dan je handen kruisen en dit doorgeven aan degene die naast je staat ( dit doen ze de hele dag door).
's Middags gingen we met het gezin mee naar huis om te eten en dingen te gaan doen. Loes ging met veel van de Nederlandse groep en de Italiaanse groep pizza eten. Met elkaar pizza eten is hier een manier van uitgaan. Het was erg gezellig en we hebben elkaar wel beter leren kennen. De pizza's zijn hier ontzettend groot en de meeste Nederlanders deelden de pizza. We hebben de Italianen veel woorden en gewoontes geleerd en zij ons. We hebben zelfs even het Wilhemus gezongen in het restaurant voor de Italianen. Sanne en Madelien gingen met hun gezin naar de zee en aten op het strand. We hadden een 3-gangen maaltijd. We begonnen met schelpen, inktvis en mosselen. Daarna een pasta en we eindigden met gefrituurde inktvis en hele grote garnalen. Een hele maaltijd opzich. Owja en de vulkanen hier die stinken, maar goed dat was een nutteloze mededeling. We gaan er nu weer vandoor, we hopen dat jullie ook zulk heerlijk weer hebben als wij hier, 26 graden hahaha lekker puh!
Ciao bella/bello
Groetjes van Loes en Sanne
-------------------------------------
Palermo
Palermo, zaterdag, 25-03-2006
Na een week lang van vroeg opstaan (6:30) konden we nu eindelijk heerlijk uitslapen!! Ik heb tot elf uur in bed gelegen. Na het opstaan ff snel een ontbijtje, wat hier bestaat uit espresso en wat koekjes. Daarna pakte ik mijn koffer in en toen moesten we al weer weg naar het vliegveld, waar we half een moesten zijn.
Daar hebben we zeer uitgebreid afscheid genomen van alle Italianen met veel gezoen en geknuffel. Toen was het al weer tijd om naar huis te gaan:( We gingen met het vliegtuig naar Keulen toe. Onderweg aten we met zijn allen nog lekker wat canolli, een heerlijke typisch Siciliaanse snack met een lekker koel biertje erbij.
In Keulen werden we opgewacht door een mooi busje dat ons weer naar onze school bracht, waar alle ouders ons braaf stonden op te wachten.
Arian
Palermo, vrijdag, 24-03-2006
Het was weer eens moeilijk opstaan na het feest van de vorige avond! Vandaag stond op het rooster: 8 uur Europees Parlement. En we begonnen op zijn Italiaans rond kwart over 9. De bedoeling van het parlement was dat elk van de 6 gespreksgroepen moties zouden indienen op de Europese Wet. Een persoon van het gespreksgroepje moest de moties presenteren, en de rest van de buitenlanders, de gastheren en gastvrouwen moesten stemmen of ze het eens waren met de motie of niet. De 6 groepen hadden in totaal ongeveer 30 moties. Er was slechts 1 motie die niet de meerderheid kreeg: het legaliseren van softdrugs in heel Europa (dat was 1 van de moties van mijn groepje).
Toen alle presentaties afgelopen waren begon het concert. Er was een Italiaanse dansgroep die een optreden deed en een band van de school speelde klassieke muziek. Hierna moesten de gasten per land iets van zich laten zien. Duitsland begon met een filmpje over Dieburg. Daarna waren wij aan de beurt, en omdat we niets hadden voorbereid heeft Rick de hele zaal een aantal "typisch nederlandse" dansen geleerd: hoofd, schouders, knie en teen en van voor, naar achter, van links, naar rechts. De Oostenrijkers hebben de wals voorgedaan, en de Hongaren hebben nog een filmpje laten zien over hun school.
Toen alle presentaties af waren was het Comenius project officieel afgelopen. We moesten de middag doorbrengen met onze Nederlandse en Italiaanse vrienden. Om 8 uur 's avonds zouden we met alle buitenlandse studenten eten bij Creperia, een Italiaans pannenkoekenhuis. Rond 10 uur kwamen we aan, en om half 11 aten we. Na het avondeten gingen we weer met onze host naar huis of de stad in.
Maarten
Palermo, donderdag, 23-03-2006
Vroeg uit ons bed om naar school te gaan. Achterop het brommertje, rakelings langs auto's, bussen, voetgangers en andere brommers.
In de morgen waren we weer in onze internationale klassen. We moesten een motie bedenken die we konden inbrengen tijdens het Europeaan Parlement op vrijdag.
Rond half twaalf begon de Europeaan Snack Buffet. Wij, Nederlanders, hadden in een paar minuten onze tafel vol staan met drop, erwtensoep, rookworst, pannenkoeken, beschuit met muisjes, etc, terwijl de Duitsers nog druk aan het discussiëren waren hoe ze de tafel het beste konden versieren. De Italianen hadden werkelijk alles uit de kast gehaald: pasta, lasagne en allerlei zoete broodjes. Allemaal super lekker!
Toen de schoolactiviteiten afgelopen waren, scheidden onze wegen. Simone, Karen, Dimitry, ik en een stel Italianen gingen eerst maar eens bowlen. Hartstikke leuk en ook nog eens goedkoop ;) Daarna gingen we naar het strand bij Mondello. Daar waren ook wat anderen van de Nederlanders. Het was heerlijk. Zingen met een gitaartje (het lijkt wel of al die Italianen hier goed kunnen zingen!), voet- en volleyballen, kletsen. Toen we naar huis wilden hebben we met een groepje wel een uur op de bus moeten wachten. Hoewel dat in Nederland niet erg leuk is, was het nu niet eens zo erg. Eindelijk in de bus hoorden we van Maarten dat Arian zijn teen gebroken had. Nummer twee van de groep met een gebroken voet (ik vrees dat Arian en ik de krukken nu moeten delen). Echt balen. En dit was nog niet alles. Even later werd er gecontroleerd in de bus. Een deel van de groep had de busticket nog niet afgestempeld. Wij, Simone, Karen en ik, liepen geen gevaar om, maar de Italianen daarentegen wel. Zij moesten een boete betalen.
In de avond aten we met een stel bij mijn gastfamilie. In de nacht gingen we naar een feest waar alle jongeren van dit project voor uitgenodigd waren. Leuk gefeest, maar om half drie s nachts was ik toch wel heel erg blij dat ik mijn bedje in kon duiken!
Ciao!
Jannida
Palermo, woensdag, 22-03-2006
Te vroeg op, dat waren onze eerste gedachten de avond ervoor. Als buitenlander word je overal voor uitgenodigd, aangezien ze het hartstikke leuk vinden als je komt. Het is voor hen weer eens wat anders. Maar goed, terug naar de gedachtes. We moesten om 8 uur weg, dus op de brief stond 7 uur, aangezien hier alles qua tijd in de 36e versnelling gaat . Wij 's morgens vroeg uit de veren, douchen, aankleden, eten en dan klaar zijn voor vertrek. HO! De Italianen dus echt niet. Met veel gepuf en gesteun kwamen we, volgens hen, op tijd aan: 07.30 uur.
Daar aangekomen stonden er vijf bussen voor ons klaar om ons weg te brengen naar Segesta en Selinunte. Pas om half 9 vertrokken we. Ondanks het vele zingen en schreeuwen onderweg, verloren we een hoop tijd halverwege de reis. Ook het weer werd er niet beter op. Het begon na een tijd te regenen, dus dat was wat minder. We hadden immers al vier dagen achter elkaar de zon gezien.. We waren bijna vergeten hoe regen aanvoelde.
Aangekomen in Segesta klommen we de heuvel op naar de tempel. We hebben de tempel van alle kanten bezichtigd en gefotografeerd en we hebben ook diepzinning in een ravijn gekeken. Volgens Rick moest je dat doen. Maar we concludeerden allemaal dat dat nu niet aan ons was besteed.
Na ons diepzinnige besluit zijn we naar beneden gegaan om in een bus te stappen, die ons naar een andere berg bracht, daar was een Theater.
Bas, Rick en ik hebben het eens goed bekeken en voerden wat toneelstukjes op. Misschien kennen jullie het toneelstuk wel: Til de goede steen op en laat Rick het aanwijzen.
Om 12 uur vertrokken we naar Selinunte. Daar zijn we eerst even naar 't strand geweest. Na een uur te hebben gezeten, liepen we richting de oude stad. Maar we kwamen niet verder dan de tempels. Daar konden we ons uitleven als echte berggeiten. De meeste Italianen dachten dat we niet konden klimmen omdat ons land plat is, maar dat namen ze gauw terug. Rick had al een bijnaam: The Diabolo Man, maar hij kreeg nu ook deze: The Monkey. We beklommen bijna alles daar wat hoog was, maar Rick overtrof Bas en mij toen hij op iets klom wat voor iedereen te moeilijk was. In Selinunte wilde de zon wel eens doorbreken, maar het hield geen stand .
Toen we in de bus waren, was iedereen moe van het vele klimmen, lopen en bezichtigen. Vele hebben ook geslapen op de terugreis, met of zonder steen. En in Bas zijn geval met een overvloed aan kwijl. Het zal vast het drukverschil zijn geweest, hij kon er niks aan doen. Op school gingen we uit elkaar.
Donderdag gaan we voetballen, vandaag (woensdag) was daar geen tijd meer voor. Dus de revange moet later plaatsvinden.
Kortom het was een drukke dag met veel foto's, gebouwen, mooie Italiaanse meisjes en veel internationale gezelligheid.
Bas, Rick, Dimitry
Palermo, dinsdag, 21-03-2006
Nadat we vroeg waren gewekt door onze gastouders, maakten we ons gereed voor het vertrek door het drukke verkeer van Palermo naar school. Daar begroet je iedereen met een kus en konden we bijpraten. Veel van de deelnemers zagen eruit alsof ze al een hele week keihard hadden gewerkt, hoewel het nu pas dinsdag is.
Op school hielden we onze presentaties. Om 12 uur hadden we anderhalf uur vrije tijd, terwijl de Italianen nog les hadden. In die tijd gingen we onder andere naar de wc: smerige, stinkende ruimtes zonder wc-papier. Wat een verschil met de twee mooie badkamers bij onze gezinnen.
Toen begon onze maag te knorren en gingen we een lunch halen. Wij kwamen voor de broodjes, maar wat willen die Italianen je toch graag helpen.
's Middags bezochten we de catacomben. Nadat we een half uur in de zon hadden gelopen, bleek dat we nog een half uur bij de catacomben moesten wachten. Ze gingen pas open om drie uur. Eerst moesten de paters, die er de leiding hebben, eten. Wij zijn toen maar lekker gaan zitten in de schaduw.
Binnen in de catacomben hingen, lagen, zaten en stonden 8.000 doden. Sommige waren alleen maar skelet met kleren aan, andere waren nog 'mensen' met haar, huid en kleren. Simone vond het wel interssant maar was verdacht snel weer buiten, Karen kwam pas veel later weer boven de grond, waar ze een kaart van de catacomben kocht.
's Avonds gingen we uit eten met onze groep uit Doetinchem en met de groep uit Duitsland. In het restaurant ging het er een beetje chaotisch aan toe. Vier Italiaanse gezinnen, en die zijn heel groot, vierden hun verjaardagen. En in plaats van een biertje kreeg Karen een kus op haar hand. Verder had meneer Smeele toch echt iets heel anders besteld dan dat hij op zijn bord vond. Maar het was allemaal erg lekker.
Na het eten gingen sommigen naar huis, anderen bezochten nog een feest dat erg leuk was.
Morgen een lange dag. We moeten vroeg op maar we kijken er naar uit.
Ciao, Simone en Karen
Palermo, maandag, 20-03-2006
6.30 Zo vroeg gaat de wekker hier. Maar als ik naar buiten kijk is de zon al op en is het lekker weer. Om 8 uur moesten we op school zijn. We gingen met alle internationaliseringklassen in de aula zitten en de projectleidster ging wat vertellen. Daarna gingen we een spelletjescompetitie (The Olympic Fun games) houden om elkaar beter te leren kennen. Toen dat klaar was gingen we aan de slag met het internationaliseringsproject. Ik zit samen met Jurgen en mevr Lamers in de religion class. We hebben het over verschillende geloven gehad zoals christendom, islam, hindoe?sme en boeddisme en wat dat voor iedereen betekende. Nu gaan we posters maken met de ide?en voor de Europese grondwet en die presenteren we vrijdag. De les duurde tot 1 uur en daarna hadden we pauze dus ging ik lekker in mijn korte broek, shirt en mijn zonnebril in de zon zitten!!! Om 2 uur gingen we met een gids de stad Palermo eens goed bekijken. We zijn bij een heleboel prachtige oude kerken geweest en we hebben een hoop foto's gemaakt. Toen dat was afgelopen gingen we de stad in met onze gastheren. Beetje eten beetje drinken.... en een hoop lol maken natuurlijk!!!
Rick Schaap
Palermo, zaterdag, 18-03-2006
Zaterdagmorgen, 3:10. Na een klein misverstandje over waar de bus zou staan, zitten we met zijn allen in de bus. De meesten van ons nog half slapend, anderen klaarwakker. Maar na een minuut of twintig is het zover. Mensen beginnen in slaap te vallen en worden pas op het vliegveld weer wakker.
Om ongeveer tien voor vijf kwamen we aan op het vleigveld. Daar waren we het gezeul met de koffers al snel zat, dus pakten we karretjes.
Eenmaal in het vliegtuig was er geen weg terug. We gaan naar Palermo! In het vliegtuig zelf was niet veel te zien. Daarbuiten echter was er een prachtig uitzicht, wat een aantal mooie plaatjes opleverde. Na ongeveer 2 uur waren we in Palermo. Daar werden we opgewacht door onze gastheren/gastvrouwen.
In mijn geval: Giulia. Zij en haar broer leidden mij en Ande rond door Palermo. Natuurlijk moesten we worden voorgesteld aan alle vrienden en vriendinnen. In de stad zijn we de anderen uit Nederland ook nog even tegengekomen, maar die raakten we al snel weer kwijt. Arian en Maarten (inclusief begeleiding) bleven echter wel bij ons.
Om half acht werd besloten dat het tijd werd om naar huis te gaan. Ieder met zijn eigen gastvrouw.
Vanavond is er een groot feest. Ik weet niet precies ter ere van wat, maar ik weet wel dat het heel erg leuk gaat worden.
Jurgen