Uitwisseling HAVO4 2007

Rusland

Vrijdag 16 maart
Op 16 maart vertrokken in alle vroegte de grieperige ‘reislijders’ Hubbers&DeBundel met 17 havo-4 leerlingen richting Ryazan. Alleen al het steeds opnieuw invullen van de immigratiekaarten maakten dat sommigen de bijna drie uur durende vliegreis hard nodig hadden. De aankomst was intimiderend: strenge douanebeamten die de groep één voor één voor hun hokje lieten passeren en ze daar een kleine 10 minuten individueel vasthielden.
Daar krijg je het zelfs bij Siberische temperaturen warm van. Gelukkig profiteert ook Rusland van het broeikaseffect; de notoire Oost-Europese winters zijn afgezwakt tot een magere 5 graden. In Rusland betekent
dat een tot bruine pap versmolten sneeuw die van de Russische lente een bruin modderbad maakt.



Vanuit Moskou ging het met de matryoshka, de Russische minibusjes, op weg naar Ryazan. Een afstand van 180 kilometer waar ruim 5 uur over gereden werd, vanwege het slechte wegdek. Eenmaal daar maakten de leerlingen opnieuw kennis met de Russische leerlingen met wie zij
afgelopen herfst in Doetinchem vriendschap sloten; er werd heel wat omhelsd en afgezoend. Nadat iedereen in zijn of haar flat dan wel villa was ondergebracht, kon de avond beginnen. Met eten wel te verstaan. Salades van bieten en haring, de zogenaamde haring in een rood bontjasje, bloedpap, bouillonsoep met mayonaise, notenketchupsalade, kaas en worst en natuurlijk kaviaar en wodka. En toen iedereen - nadat er tot driemaal was opgeschept - eindelijk naar bed ging, bleek slapen voor
velen een illusie. Wat is het warm in de Russische huizen!
Temperaturen van rond de 27 graden in de slaapkamers zijn eerder regel dan uitzondering.

Zaterdag 17 maart
Twee uur tijdsverschil betekent weliswaar de hypothetische mogelijkheid om op tijd naar bed te gaan, maar betekent in de praktijk ook vroeg weer uit de veren. Of liever gezegd: vroeg van de bedbank in de woonkamer af, voor degene die bij de armere Russen zijn ondergebracht: de leraren en Anne en Ellis. Voor de rest van de groep was het opstaan vooral de weg naar de badkamer zoeken op een etage die je voor jezelf had. En hoe snel de leerlingen zich aanpassen, blijkt nog die zelfde morgen als we in de
bus een rondrit door Ryazan maken. Lieke: “wie wil er nog een boterham  met kaviaar?”  Tamarah: “ik niet ik heb al flensjes met kaviaar gehad.” 

Nadat het plaatselijke Kremlin is bezocht, vertrekken de leerlingen met hun partners naar verschillende oorden in de stad. Litze om te slapen, want die is nu al ziek, Anne om naar een verjaardag te gaan, en Hubbers&DeBundel om te worden opgeborgen in het plaatselijke museum van de stad waar strenge baboeshka’s er op toe zien dat ze niets van de waardevolle collectie in hun zak steken.
Daarna wordt er weer eindeloos gegeten want het is de bedoeling dat we allemaal terug komen met een Russische taille.

Zondag 18 maart
Een vrije dag! Voor Litze betekent dat een bordje bloedpap om te herstellen en op naar het circus waar de Russische variant van brommers kieke bedreven wordt: het beren op brommers kieke. Een volgens Litze niet erg vrolijke variant aangezien de beren met zwepen op de brommers gehouden worden. Ruben gaat met zijn gezin naar de Datsja, het zomerhuisje, om de bieten te poten voor de Borsjjt. Weer anderen zijn gaan rolschaatsen.
Hubbers&DeBundel worden in alle vroegte in een oude Lada gehesen om de hoofdstad te bezichtigen. Hubbers wordt helemaal gek op het Rode Plein, waar hij als een waanzinnig fotografeert om de geschiedenis van de Sovjet Unie straks weer in beeld aan de leerlingen te kunnen doorgeven. De Bundel stort zich in de Tretsjakovgalerie, het rijksmuseum, op de 19e eeuwse kunst waar ze emotioneel wordt van de portretten van Poesjkin en
Tolstoi.

Maandag 19 maart
De eerste echte schooldag op het Lyceum nr. 4 in Ryazan is een feit. Hoewel schooldag; de Russische kinderen hebben vakantie, dus de school is vrijwel uitgestorven. In enkele lokalen klinkt muziek of zijn vreemde klanken te horen.

Onze Russische vrienden geven vandaag enkele workshops, zoals: schilder je eigen baboushka (waar Jens grote indruk maakt), een snelcursus Russisch (waarbij Dimitry aan de docent ‘vergeet’ te vertellen dat hij zelf half-Russisch is en zodoende compliment na compliment
mag opstrijken - ook wel eens leuk voor de verandering) en een zeer inspannende workshop buikdansen (helaas alleen voor leerlingen). Hiervan mag gezegd worden dat alle leerlingen een prestatie van jewelste neerzetten. Zij zullen dit ongetwijfeld in Nederland aan iedereen willen
laten zien. ’s Avonds wordt er geschaatst en wordt er door een enkeling (Ivo) zelfs een handje vastgehouden als uiting van de Nederlands-Russische liefdesrelatie:
‘From Russia with Love’.

Dinsdag 20 maart
Dobre joetra! Kak dela? Oftewel goedemorgen, hoe gaat het? Ons Russisch wordt steeds beter en dat is de pravda en niets dan de pravda. We beginnen de dag met een Russische fotospeurtocht. Aan de hand van fotokopieën speuren we naar belangrijke monumenten in de binnenstad van Ryazan. Eenmaal gevonden, moeten er onmiddellijk bewijsstukken overlegd worden in de vorm van groepsfoto’s. Na de middag vertrekken we, voor een bezoek aan het poppentheater, volksvermaak nummer 1 in de tijd dat Jetix nog niet tot de Sovjet Unie was doorgedrongen. Imke ontdekt dat er ook poppen van Marius Prein, de bedenker van het Land van Jan Klaassen in het theater zijn. De lente is inmiddels volledig doorgedrongen in Rusland en de modderbaden maken langzaam plaats voor droge stukken wegdek. We wandelen in een heerlijk lentezonnetje naar het Kremlin, het voormalige geestelijk en politiek centrum van de stad, waar we een rondleiding krijgen. Jens en Marco beginnen steeds meer op elkaar te lijken: zelfde haarcoupe, zelfde kleren, zelfde padroega! Het komt waarschijnlijk door het Russische voedsel, dus volgende week zullen ze wel weer de oude zijn. Ellis, die na vijf dagen wel aan een wasbeurt toe is, omdat ze als enige leeft in een woning zonder water, mag vanavond in bad !!! Eline heeft in de spaarzame vrije uurtjes nog tijd gevonden om de leeslijst Engels af te ronden, hulde!

Woensdag 21 maart
De laatste dag op het Lycee no. 4. De ochtend en middag worden besteed aan het instuderen van interculturele toneelstukjes, dansjes en liedjes. Aan het einde van de dag is er het langverwachte Russisch-Nederlandse
optreden voor elkaar, de leraren en ouders. Een week lang samen werken, samen leven leverde onder meer een Russische uitvoering van ‘In de maneschijn’ en ‘Oerend hard’ op en een Nederlandse interpretatie van het typisch Russische sprookje over een wortel die niet uit de grond wil.

Hoogtepunt van de voorstelling was een gezamenlijke, meerstemmige en meertalige uitvoering van het onvolprezen, dertig jaar oude Teach In nummer: Ding-a-dong. ’s Avond organiseerden de ouders een wervelend
feest voor de leerlingen waarbij het de leraren uitdrukkelijk werd verboden om deel te nemen. Zij brachten de avond door met het bezichtigen van
deprimerende Stalinistische sanatoria, diep verscholen in het Russische woud.

Donderdag 22 maart
En dan breekt de tijd van gaan aan. Emotionele taferelen als Ivo zijn Tatjana op de stoep van lycee no. 4 moet achterlaten. We gaan met de bus, vergezeld door Russische leerlingen en docenten naar Moskou. Daar staat het Rode Plein op het programma. En dan gebeurt er iets wat alleen in Rusland kan: het Rode Plein is gesloten!
Gelukkig kunnen we er wel van een afstandje naar kijken, terwijl meneer Hubbers zijn pedagogische kwaliteiten zeer serieus neemt en de kindertjes alles over Stalin, Ivan de Verschrikkelijke en andere snoepje uit de Russische geschiedenis vertelt. Vandaaruit lopen we naar de prachtige kerk van Christus de Verlosser, beroemd om zijn iconen en muurschilderingen. De kerk is een kopie van de oorspronkelijke kerk die door Stalin verwoest is, om plaats te maken voor een standbeeld van Lenin; het standbeeld is er nooit gekomen, met als gevolg dat het gat achtergelaten door de sloop van de kerk, jarenlang een openluchtzwembad is geweest. De Russen brengen ons naar het hotel waar de volgende zorg is: voorkomen dat je bij Hubbers&DeBundel op de kamer terechtkomt. Net als iedereen denkt de rest van de avond met chips en cola op bed door te brengen, komen ‘Hubbers de Verschrikkelijke’ en ‘DeBundel de Onbarmhartige’ met een onheilstijding: we gaan het Rode Plein by Night bezichtigen. En het was de moeite en de wandeling waard. Om de tere kindervoetjes te sparen, gaan we met de metro terug. Een hele onderneming om 17 leerlingen, 80 meter onder de grond van overstap naar overstap te loodsen. Maar het is gelukt, zonder één leerling kwijt te raken en daar zijn Hubbers&DeBundel tochwel een beetje trots op: de weg te vinden in een stad waar alle straatnaambordjes er zo uitzien: ЖЊЩЁЏЌЙДЂ
Zo en nu gaan we naar huis!!!!!!!!!!

Frankrijk

Zaterdag 6.00 uur
Station Doetnchem. 26 leerlingen. Hannes. Compleet. Slaperige ogen. Donker. Gevoelige magen. Feest gehad. Machinist? Afscheid.

Doetinchem - Amsterdam
Red Bull. Chips.

Amsterdam – Paris-Nord
Thalys. Pokeren. Ssst.

Paris
Smalle poortjes. Grote koffers. Metro. Klamme handjes. Snel. Bram? Later. Oeff…Tour Montparnasse. Relaxen

Paris Montparnasse – Morlaix
TGV. Pokeren. Nog niet?! Trappen. Koffers. Afzien.

Zaterdag 20.21 uur
Station Morlaix. 27 leerlingen. Compleet.