Ryazan en Wetzikon   Ryazan woensdag/donderdag, 12/13-04-2006 We hebben het Kremlin gezien, het mausoleum en waren verbaasd over het luxe warenhuis aan het Rode Plein. Verder hebben we een oorlogsmonument bezocht gewijd aan de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Bovendien zijn we naar een orthodox-joodse kerk geweest. Deze kerk was verwoest in de Tweede Wereldoorlog, daarna heeft men er een zwembad van gemaakt, om tenslotte toch weer te besluiten de kerk opnieuw op te bouwen. Een prachtige kerk is het nu in het centrum van Moskou. Iedereen heeft de nodige matroeska's gekocht en andere souvenirs, want er moest natuurlijk gewinkeld worden. Een lange, vermoeiende, maar zeer interessante dag. Vandaag, donderdag, zijn we bezig met de laatste voorbereidingen voor de presentatie vanavond op school en met hun ouders. Morgen staat ons nog een bezoek aan een zeer oud klooster te wachten en vervolgens gaan we nog naar de geboorteplaats van een van de bekendste Russische dichters. Groeten van G. Groot Dengerink en D. Dijkhuizen zondag, 9-04-2006 Veel te vroeg lopen we langs de vervuilde modderpaden. Zonder geld en zonder paspoort. Nergens is mijn paspoort te vinden en de angst dat ik hem niet terug zal vinden groeit met de minuut. Na veel nare gevoelens en deprimerende blikken wordt er gebeld. de vreugde was groot toen Nastya me meedeelde dat hij was gevonden. HALELUJA!!! Inmiddels had ik geld en zelfs de wegen irriteerden niet meer. wat een geluk. genot. uitbundige vreugde. Blijkbaar werd het normaal gevonden en totaal geaccepteerd dat heel Ryazan als stortplaats werd gebruikt. Waar in Nederland overal Wedeomannetjes lopen om de zooi op te ruimen, lopen hier de Russen hun vuilnis op straat te dumpen. De straten zijn hier een grote gaten kaas, volgelopen met vuil en regen. De grotere wegen zijn een klein bewijs van het kapitalisme. Ze zullen het ontkennen, maar duidelijk zie je dat het communisme nog steeds leeft. Kuddes militairen paraderen alsof hun leven er van af hangt. Overal lopen agenten de boel te beveiligen en dreigend te kijken zodra de camera te voorschijn komt. Ook fijn detail zijn de toiletten. De poepdrang is van alle leerlingen erg groot, maar ongegeneerd je op de wc ontspannen is niet bepaald een aanrader aangezien het risico dat het er over een jaar nog in ligt. Door eerst te checken met een prop wc-papier kun je zien wat de kracht is van het wegspoel water. Maar soms interesseert het niet meer en laten we de boel rijkelijk stromen. Ik spreek namens velen. Nu wordt het tijd weer verder te werken aan vooruitstrevende, conservatieve projecten. Privjet! Minne zaterdag, 8-04-2006 Zaterdag moesten we al om 5.15 uur op school zijn en vertrokken om 5.30 uur naar Keulen. Daar hadden we een anderhalf uur vrije tijd om wat te eten en te drinken. We moesten om 9.40 vertrekken maar het vliegtuig had wat vertraging, omdat 2 passagiers hadden wat problemen met het inchecken. Dus hadden we 10 minuten vertraging. We vertrokken en er stond een reis van 3 uur te wachten. We kwamen aan 15.00 plaatselijke tijd aan (in Nederland dus 13.00) en toen stond ons nog een fijne busreis te wachten van 4 uur dat gewoon niet te doen was:P. We zaten in 2 rommelige busjes die bij wijze van spreken bijna uit elkaar vielen. Overal langs de weg stonden auto's en de alle auto's waren vuil en onder stof. Geen een auto was schoon. We kwamen eindelijk aan in Ryazan. We vertrokken om 15.30 in Moskou en kwamen om 19.30 aan in Ryazan. De busreis was gewoon langer dan de vliegreis Toen we aankwamen stonden alle Russen voor de school te wachten. Alle bagage werd in de auto gezet en we reden niet rustig maar heel snel naar huis. Ze kijken hier niet uit voor andere auto's, ze scheuren gewoon door de bochten zonder te remmen. Ik kwam bij het huis van mijn Rus en iedereen was heel blij en vrolijk. Ze hebben me volgestopt met van alles en nog wat. Rond 01.00 gingen de lichten uit en vervolgens na 7 uurtjes slapen alweer opstaan.... Thom   --------------------------------------------   Wetzikon Het echte Zwitserlandgevoel maandag, 20-03-2006 Het kost een pak pleisters en luttele hechtingen maar dan heb je ook het echte Zwitserlandgevoel! Want als je niet op je eerste dag hoog in de Alpen door een docent op een slee overreden wordt, sla je wel met je fiets over de kop omdat je vergeten was dat je bergaf nooit op je voorwiel moet remmen. In het buitenland worden simpele dingen ineens ingewikkeld. Maar eenvoudige zaken ook bijzonder zoals die heerlijke macaronischotel tussen de middag in die prachtige designkantine en wie zou er nog geconcentreerd kunnen werken als je vanuit de klas alleen maar besneeuwde bergtoppen ziet? Of zoals Sanne het verwoordt: "Die pittoreske plaatjes die je altijd van Zwitserland ziet, zijn in het echt nog mooier." En Sanne kan het weten want terwijl alle leerlingen met topsnelheden van de berg suisden, lag zij samen met Jorien languit in de metersdikke sneeuw in een poging een bruine kop met een nat pak te combineren. "Wat zijn die Zwitsers aardig he", klinkt het eensgezind uit de mond van de leerlingen. En dat ze in die grote huizen mogen logeren is natuurlijk feest. Jammer alleen dat Zwitsers geen sloten op de wc kennen. Tot slot een paar kreten: vliegen was cool, de school heeft een ijsbaan! Het is hier veel warmer dan in Nederland, Waarom hebben wij niet zo'n school in Nederland? super mooi land! Wetzikon Yeh, misschien blijven we wel!